Posts from Dorota

150-a datreveno de la naskiĝo de Ludoviko Zamenhof

nobody@ipernity.com (Dorota) — Tue, 15 Dec 2009 19:47:06 +0000

Dorota has added a post:

Google festas la Zamenhof-tagon!

Antaŭ 150 jaroj, la 15-an de decembro en 1859, naskiĝis Ludoviko Zamenhof. Ne nur esperantistoj, sed ankaŭ Google solenas la festotagon. En la kapo de la ĉina, japana kaj korea versioj de la plej potenca serĉilo de la mondo aperis Esperanta flago, kun ligo al serĉorezultoj pri Esperanto. La apero de Esperanta versio de la logotipo de Google ŝajnas esti rezulto de esperantista kampanjo. Eventuale simila logotipo aperos ankaŭ en la alilandaj kaj alilingvaj versioj de la serĉilo, kiam la 15-a de decembro atingos tien.

Google festas la Zamenhof-tagon

La serĉilo Google relative ofte modifas la aspekton de sia logotipo en la ĉefa serĉopaĝo depende de la sezonaj festotagoj en diversaj partoj de la mondo. Por uzi la ŝancon, esperantistoj dise en la mondo turnis sin al la firmao por peti, ke la firmao ne forgesu la 150-jariĝon de la iniciatinto de Esperanto.

La iniciato ŝajne venas de la israela esperantisto Josi Ŝemer, kiu la 24-an de septembro dissendis al multaj adresoj mesaĝon kun la jena enhavo:

"... Kiel vi eble rimarkis, Google ofte metas ĉe sia hejmpaĝo iun specialan desegnaĵon por noti datrevenojn de historiaj okazintaĵoj, naskiĝoj de famaj personoj kaj simile. Ekzistas bona ebleco, ke, almenaŭ en selektitaj landoj (ekz-e Pollando), oni rekonos la 150-an datrevenon de Zamenhof la 15-an de decembro - se esperantistoj tion proponus. Bonvolu proponi tion prefere en simpla anglalingva mesaĝo ĉe proposals@google.com, kaj konvinki aliajn samon fari. ..."

Poste la ideon disvastigis interalie la antaŭa prezidanto de UEA Renato Corsetti en la diskutlistoj de UEA. La kampanja mesaĝo estis disvastigita ankaŭ per la mikrobloga servo Twitter.

Je la 21.30 la 14-an de decembro laŭ la universala horo (UTC) la Esperanta flago videblis en la ĉina, japana kaj korea versioj de Google. Tamen ekzemple la barata, kazahia kaj rusia versioj de Google tiutempe ne montris la Esperantan flagon, kvankam en la koncernaj landoj jam komenciĝis la 15-a de decembro.

Tie, kie aperis la Esperanta flago, ĝi enhavis ankaŭ ligon al serĉorezultoj pri Esperanto. Tiel, sekvante la flagon en la ĉinlingva paĝo, oni povis trovi kronologion pri la historio de Esperanto, dum la japana versio gvidis ekzemple al la japanlingva Vikipedia artikolo pri Esperanto kaj japanlingvaj lerniloj.

laŭ [http://www.liberafolio.org ] - sendependa movada bulteno

----------------------------------------------------------------------

Wybierz wydarzenie roku, wygraj skuter!

http://link.interia.pl/f2521

Pia krueleco

nobody@ipernity.com (Dorota) — Fri, 04 Dec 2009 22:34:47 +0000

Dorota has added a post:

..... En Nepalo 80% de 30-miliona loĝantaro apartenas al hinduisma konfesio. Hinduismo permesas (ĉu ankaŭ rekomendas?) ritan murdon de bestoj. Murditajn bestojn oni oferas al dioj por danki al ili je ilia prizorgo aŭ peti helpon ......La bestoj estas buĉataj en temploj per kurbaj tranĉiloj fare de buĉistoj. Se ne sufiĉas tranĉilo oni uzas martelon. Se la oferanto volas vidi murdon - pagas 20 nepalaj rupioj. Okazadas, ke dum similaj ritaj murdoj en Katmandu oni forŝiras haŭton de ankoraŭ vivantaj porkoj kaj por la diino Durdze oferas ties koron, ankoraŭ batanta ...... ...... Malkuraĝe formiĝas jam grupetoj de sentemaj homoj, konsciaj pri bestaj rajtoj, kiuj kontraŭstaras tiujn aĉajn barbarajn ritojn, proponante anstataŭ murditajn bestojn oferi florojn kaj fruktojn al dioj .....Tiuj homoj avertas: Kiu estas kruela por bestoj, estas ankaŭ kruela por homoj....

Tio estas fragmento de artikolo pri laste okazinta festo omaĝe al diino Gadhimai en la urbeto Bariypur, kiu najbaras kun hindia ŝtato Bihar, omaĝe. Mi ne povas kredi, ke en XI jarcento ankoraŭ io tia povas okazadi. Kiu registaro permesas tion?! Aŭ ĉu mi estas tro sentema?????

Letero el norda hemisfero

nobody@ipernity.com (Dorota) — Wed, 18 Nov 2009 18:05:04 +0000

Dorota has added a post:

Aŭtuna Letero

Mi atendas leteron de Vi ... tie suno

Kaj mar' kun Vi parolas ... Ĉe mi - pluv' konstanta,

Soleco, nuboj, arboj velkantaj, aŭtuno ...

Hodiaŭ tag' serena, sed sun' - sopiranta ...

Antaŭ ol vi elsendos leteron - en florojn

Ĝin metu, ĉar ĉi tie jam floras nenia ...

Ĝin sorbigu proksimo Via, sunodoroj,

Aŭ portu ĝin dum horo en falda rob' Via ...

Kaj paper' estu blua ... Ĉar eble ekstere

Ree malgajaj nuboj pendos senespere

Kaj kiam leter' venos - pluv' ploros enua ...

Plendos arboj velkantaj kun ĝem' senkonsola,

Kaj mi ... mi tra fenestro serĉos eble, sola,

Sur ĉielo peceton da lazuro blua ...

Aŭtoro: Leopold Staff

Tradukis: Julian Tuwim

P.S. al Universala kongreso

nobody@ipernity.com (Dorota) — Mon, 17 Aug 2009 22:02:43 +0000

Dorota has added a post:

En mia priskribo de la kongreso okazis miso; en malplena spaco ie meze de la artikolo devus esti informo metita sur la pordo de ekspozicio, troviĝanta sur la unua etaĝo. Ĝi tekstis jene:

WYSTAWA EKSLIBRYSÓW

EKSPOZICIOJ:

ESPERANTAJ EKSLIBRISOJ

ESPERANTAJ POSTAĴOJ

Bedaŭrinde la kopiaĵo ne aperis en konvena loko, do mi devis tiamaniere kompletigi la artikolon.

94 Universala Kongreso

nobody@ipernity.com (Dorota) — Mon, 17 Aug 2009 20:38:01 +0000

Dorota has added a post:

94-a Universala Kongreso - 2009

Kongreso, kongreso kaj jam estas post la okazintaĵo. Bedaŭrinde. Mi tre
ĝuis tiun kongreson, la kongreson, kiu okazis en mia lando, en naskiĝurbo de
Ludoviko Zamenhof, Bjalistoko, do eble mia priskribo, mia opinio, ne estos
objektiva.

Mi komencos per priskribo de la loko; kongresejo estis lokita en ĉarma
loko. La tuto troviĝis kvazaŭ en triangulo, kiun formis konstruaĵoj de
politekniko unuflanke, alian flankon formis kvin studentaj domoj kaj la trian
... strato. Interne de tiu triangulo estis vasta verda spaco. Sur tiu spaco estis
starigita granda tendo (per beleco ĝi ne pekis ...), en kiu okazis pli gravaj
kaj pli grandaj solenaĵoj kiel solena malfermo, nacia kaj internacia vesperoj,
balo, solena malfermo. La tendo povis ampleksi tri mil da homoj. En politeknikaj
konstruaĵoj ne estis tiom granda ejo, en kiu povus kolektiĝi ĉirkaŭ
2000
mil da personoj. En la proksimeco de la tendo troviĝis
alia tendo, multe pli malgranda, gastronomia tendo. Tie oni povis ion manĝi,
trinki, babili, aĉeti etajn memoraĵojn. En
politeknikaj konstruaĵoj troviĝis diversaj ejoj, salonoj en kiuj okazadis la
programeroj. La libroservo havis eĉ apartan pavilonon. En malantaŭo de tiu
pavilono estis ejo, kie povis renkontiĝi junularo, kion ĝi faris volonte
vespere. Eble la konstruaĵoj estis tro vastaj kaj povas esti, ke iuj ĉeestantoj
havis problemon trovi ĝustatempe konvenan salonon, kvankam mi opinias, ke ili
estis bone markitaj. Krom tio en la Kongresa
Libro estis tre bona bildo de la tuto.

La programo: abunda, varia kaj tre bona. Kompreneble ne eblas partopreni
ĉiujn programerojn. Oni devis fari liston de prioritatoj kaj kredu min, tio
estis malfacilega tasko. Des pli, ke mi
iom volontulis dum la kongreso, do ne ĉiam mi estis libera. La unua
kongresa tago, la sabato – 25-an de julio estis plej laborplena por organizantoj
kaj volontuloj. La alventago de la plej multaj kongresanoj. Mi pasigis en
akceptejo sep horojn kaj tiamaniere mi povis ĉeesti nur vesperan koncerton de
Irena Urbańska – “Kantoj de juda ŝtetlo”; belega koncerto pri la mondo, kiu ne
plu ekzistas, pri judaj urbetoj, en kiuj vivo alportadis jen ĝojojn, jen zorgojn
kaj malfeliĉojn. Ŝi prezentis dudek kantojn.

Dimanĉe okazis solena malfermo de la kongreso, tio signifas, ke estis
multaj paroladoj kaj post la solena inaŭguro estis farita komuna foto, sed tion
mi ne vidis, ne ĉeestis, ĉar mi jam devis ekskursi kun la grupo al Tykocin, la
malgranda urbo, kie naskiĝis kaj loĝis dum iom da tempo la patro de Ludoviko
Zamenhof – Marko Zamenhof. Mi interpretis rakonton kaj klarigojn de la faka
gvidanto. En la urbeto troviĝas sinagogo, en kiu nun estas muzeo de juda kulturo
kaj kredo. Krom tio estas bela baroka preĝejo kaj renovigata kastelo. En la
urbeto ni manĝis bongustajn lokajn frandaĵojn nome “pierogi”- maldike platigita
pasto, el kiu oni eltranĉas rondajn pecojn, meze de ĉiu peco oni metas farĉon,
duonfermas kaj gluigas la randojn. Farĉo povas esti
vianda, legoma, kunmetaĵo de legomoj kaj kazeo, terpoma. Depende de
la farĉo la “pierogi” havas diversajn nomojn. Vespere mi jam povis ĉeesti la
nacian vesperon, kiu miaopinie estis tre interesa kaj varia. Ĝi komenciĝis per
renesancaj muziko kaj dancoj,
prezentitaj de Bekfluta Ensemblo Cantio Polonica,
poste sekvis prezentado de popolaj dancoj de diversaj regionoj de Pollando fare
de la ensemblo Kurpie Zielone. La dancgrupo Pląs, konsistanta el18 knabinoj,
aĝantaj de 6 ĝis 16 jaroj. Ĝi prezentis jam modernan dancarton. Ankaŭ du aliaj
grupoj prezentis tre modernan arton; do la programo estis tre varia, montris
diversajn muzikon kaj dancprezentojn. Kompreneble ne ĉio plaĉis al ĉiu, kio
estis videbla – homoj iom post iom foriris el la granda tendo. Eble ne nur pro
malplaĉa programo, sed ankaŭ pro malfrua vespero, pro laco ktp. Mi opinias tiun
variecon kiel avantaĝon.

La sekvaj tagoj alportadis ĉiam la saman dilemon: kion elekti inter tre
riĉa programo. Matene plimulto da kongresanoj venadis en la ĉefan ejon, kie
estis diversaj servoj, informejo, kie oni povis trovi Kongresan Kurieron, kiu aperadis ĉirkaŭ la deka horo,
anonctabulo, sendi bildkarton, renkonti konatojn ktp.

Kleriga lundo ĉiam estas ekscite interesa (almenaŭ por mi). La detala
informo devus esti en la kongresaj materialoj, tamen ... ĝi mankis. Bonŝance Kongresa Kuriero aperadis ĉiutage
kaj ĝustatempe. En ĝi oni povis trovi detalan informon, kaj aliajn utilajn
informojn pri ŝanĝojn en la programo. Mi elektis nur du programeroj: “Kiel
mastrumi sian tempon” (kies manon mi ĉiam sentas!), kiun gvidis Dalia
Pileckiene kaj “Ĉu vi iĝus oficiala tradukisto pri
Esperanto? Testu vian tradukkapablon!” Tiun programon gvidis tre
interese Istvan Ertl kaj Brian Moon. La partoprenantoj dividitaj je lingvaj
grupoj tradukis la saman tekston el siaj naciaj lingvoj en esperanton. Poste ni
komparis unuopajn frazojn. Kaj okazis vigla diskutado – unu sama vorto en unu lingvo povas respondi al aro da
vortoj en la cellingvo. Ekzemple – ĉu oni “pritaksas”? “interpretas”?
“prognozas”?

Estos eble enuige priskribi tagon post
tago; mi priskibos nur mallonge la programerojn, kiujn mi ĉeestis.

Teatraĵon Domo sur la limo de Sławomir
Mrożek”; la teatraĵo evidentiĝis bonega, ĝi groteske prezentas problemojn de
landlimoj. Historio tute absurda, kiu tamen pensiigas nin pri la senco de la
ekzisto de landlimoj. Do ridante dum la spektaklo, ni fine opinias ĝin tute
serioza.

Prelego de Amri Wandel kadre de IKU:”Teleskopoj – de Galileo ĝis la
spac-teleskopo”. Tre serioza programero.

Koncerto de Ĵomart kaj Nataŝa. Mi tre ŝatas tiun kantantan duopon; de
tempo al tempo eĉ triopon, ĉar ilia filino Karina ankaŭ kantas jen sola jen kun
gepatroj

Apartan atenton vekis balo. Ĝin komencis pola solena danco –
polonezo. Kaj poste jam estis malpli serioze – okazis “dancoj, diboĉoj,
frivolecoj ... “ Ĝi okazis en granda tendo, do estis multe da loko por dancantoj kaj
ankaŭ por rigardantoj.

Sur la urboplaco okazis koncerto de Podlaĥia Opero kaj Filharmonio –
belega koncerto, kiun finis “Odo de ĝojo” esperante. Ĝi okazis
post la balo; fakte tuj post la balo, kiu finiĝis je la 21.00 kaj en la sama
horo komenciĝis koncerto , sed sur la urboplaco, do iom distance de la
kongresejo. Tamen, kiu deziris, tiu sukcesis ĉeesti ambaŭ.

Monodrama spektaklo “Ludoviko-Lazaro”, kies aŭtoro kaj
aktoro estis Georgo Handzlik. La spektaklo
ravis min kaj probable la tutan publikon, kiu tre atente sekvis rememorojn de
maljuna kuracisto kaj longe aplaŭdis la aktoron. La spektaklo okazis en arta
kafejo Fama.

Ŝutado de mandalo fare de la budhaj monaĥoj. Mandalo estas simbolo de la
homa naturo, ĝi komunikas, ke ĉio pasas, nenio estas certa kaj daŭrema. Ĝia
formo harmonie kunligas radon kaj kvadraton. La rado simbolas la ĉielon,
eksterecon kaj la kvadrato simbolas intrnecon, tion, kio estas ligita kun la
homo, kun la tero. Ambaŭ figuroj ligas centra punkto, kiu simbolas samtempe la
komencon kaj la finon de tiu
harmonia kunligo. Kompreneble estas multaj mandaloj, ĉi tie ne eblas priskribi
ĉiujn. La okazaĵo estis interesa
kaj por mi tute ekzotika. Dum kelkaj monaĥoj atente kaj precize ŝutis mandalon
per multkolora sablo intence de la monda paco, la aliaj monaĥoj muzikis per iuj
blovinstumentoj aŭ kantis (pli precize estus diri:murmuris) ritajn kantojn. La
spektantaro povis rigardi, povis sidi kaj mediti al kio instigis ĝuste tiu
muziko iom monotona kaj certe pro tio influanta
senstreĉige.

Teatraĵo “Trzciny” (Kanoj). Etoso de la
teatraĵo estas iel ligita al japana kulturetoso kaj bildigas diversajn formojn
de la vivo kaj morton. Tre bone aranĝita spektaklo, tamen malgaja kiel filmoj de
Kurosava.

Muzikgrupo “Chanajki Klezmer
Band”, en kies repertuaro troviĝis instrumentaj muzikverkoj kaj jidlingvaj kantoj. En la prezentaĵoj
aŭdiĝis ankaŭ rusaj kaj balkanaj motivoj. Ĉar mi tre ŝatas judajn muzikon kaj
kantojn kaj ĝenerale judan kulturon, mi tre ĝuis aŭskulti tiun koncerton.
“Chanajki” en la nomo de la muzikgrupo devenas de iama juda kvartalo de
Bjalistoko – Chanajki, kies kelkaj malnovaj lignaj domoj ankoraŭ oni povas vidi
proksime de kongres-loko.

Vespere, kiam jam estis mallume –je la 21.30 – okazis ekster la tendo la
fajro-teatro, kiun volonte rigardis ankaŭ kuloj kaj profitante okazon dolore
pikis la spektantojn. Samtempe, kiam okazis prezento de “Chanajki Klezmer Band”
kaj fajro-teatro sur la urbo placo daŭris Internacia Muzika, Arta kaj Folklora
Festivalo, organizita de la
Vojevodia centro pri Kulturanimado en Bjalistoko, kadre de
Podlaĥia Oktavo de Kulturoj. Do estis multaj aldonaj artaĵoj spektindaj dum la
daŭro de la kongreso. Mi bedaŭras, ke mi ne povis spekti ĉion; mi aŭdis
opiniojn, ke estis bonega spektaklo, tiu sur la urboplaco kaj ĝi daŭris ĝis la
noktomezo. Kiel vi vidas la elekto estis treege
malfacila.

Venis merkredo – ekskursa tago. Ne ĉiuj ekskursis, ankaŭ ne mi kaj mi
decidis dediĉi la tagon por viziti la urbon kune kun amikoj. Kvankam logis
programo, kiu okazis en la urba biblioteko “Migre kaj vage tra la parkoj de la
esperanta literaturo” tamen ĝi daŭris de la 09.00 ĝis la 14.00 horo kaj
mi sopiris iom da ripozo en freŝa aero de bela parko. Unue ni vizitis
Naturmuzeon – tre modesta, sed interesa, apartenanta al universitata biologia
fako kaj poste ni migris tra la urbo – parko, vizito de la strato Zamenhof kaj
fotado ĉe bela pentraĵo sur la muro; pentraĵo montranta Ludovikon Zamenhof sur
balkono, sube du bialistokaj esperantistoj sidantaj en fenestro kaj supre
infanoj, rigardantaj la urbon de la balkono. Ni vizitis ankaŭ Zamenhof-Centron
malfermita kelkajn tagojn antaŭ la kongreso. En la Centro estis belega ekspozicio:
“Bjalistoko de juna Ludoviko” – kun multaj fotoj de malnova Bjalistoko kaj
moviĝantaj bildoj sur du muroj. En la supra etaĝo estis
ekspozicio:

Trankviliĝu – postaĵoj ne estis ekspoziciitaj, estis nur simpla eraro,
kiun tuj korektis ĉambrozorgantino. Antaŭ la konstruaĝo estas trilingva tabulo –
pole, esperante, angle – titolita: Laŭ itinero de esperanto kaj multaj
kulturoj.

Post la vizitado ni kompreneble malsatis kaj vizitis malgrandan
“krespejon”, kiu tamen servis diversajn pladojn, ne nur krespojn; tie ni
bonguste manĝis kaj trinkis kaj ripozis kaj promesis al ni mem reveni al la
manĝejo pro ĝiaj bongustaĵoj. Kaj ni revenis iun tagon, tamen en la urbo estis
pli multaj bonegaj gastejoj; ne ĉiuj mi vizitis ...

Nian vagadon ni finis vizitante barokan palacon meze de la urbo, kiu
tamen estis parte restaŭrata kaj pro tio ne la tuta vizitebla. Vizitebla estis
ĝia ĝardeno barokstile aranĝita. Mi tamen preferas alian ĝardenaranĝon, sed tio
estas nur mia prefero. Mi opinias, ke ĝi devis esti tiel aranĝita por kongrui
kun la palaco mem.

Mi revenu al la programeroj: Libroservo, mia plej ŝatata kongresa loko
kaj malfacila decido kion aĉeti; mia maldecidemo kaŭzis, ke kelkaj libroj estis
foraĉetitaj antaŭ ol mi decidis ilin aĉeti. Tion mi kompreneble tre bedaŭras.

Spektaklo Cz’am-koncerto. Ĝi estas rita danco
de mitologiaj budhaj personoj. Ĝin akompanas muziko de sanktaj instrumentoj,
devenantaj el himalajaj monaĥejoj tiaj kiel tamburoj, trumpetoj, gongoj, kornoj.
Tute alia mondo, kiu ŝajnas ne plu ekzisti, tamen ekzistas. Savas kaj protektas
ĝin monaĥoj, vivantaj en montara parto de Himalajoj, malproksime de bruo kaj
ekscito de nuntempa mondo, kian ni, eŭropanoj, kaj t.n. civilizita homo
konas.

Filmo Sinjoro Tadeo kun esperantaj
subskriboj. Mi vidis la filmon jam dufoje pli frue, kelkfoje legis la libron,
krom tio ĝi rilatas al polaj eventoj, do mi bonege komprenis ĝin. Sed ĉu same
bone komprenis la intrigon eksterlandanoj? Malgraŭ prelego de Roman Dobrzyński,
kiu provis vortpentri la cirkonstancojn de la filmaj okazintaĵoj? La filma
scenaro estas rapida, do ankaŭ subskriboj rapide ŝanĝiĝadis. Mi devas konfesi,
ke mi ne ĉiam sukcesis ilin tralegi, sed ja mi konas la filmon, la libron, do
por mi ĉio estis klara. Sed por la unufojaj spektantoj? Mi
dubas.

La
Pupteatro regalis nin per teatraĵo Fasado – malfacile priskibebla
spektaklo en kiu ludas vivigaj pupoj kaj aktoroj. Tiu miksaĵo estis majstre
farita kaj la spektantaro longe aplaŭdis la
aktorojn.

Programeroj de E@I estis tre allogaj; bedaŭrinde mi ĉeestis nur
kelkajn:

Vikipedio – kiel uzi ĝin;

Nova traduk-sistemo de E@I;

Efika laboro kun komputilo;

Ĉu mi multe saĝiĝis? Mi ne supozas, la prelegantoj estis por mi tro
spertaj, tro rapide parolis, sed mi ne povas diri, ke neinterese. Mi eĉ provis
ion noti, nun mi devas provi sur
mia komputilo, ĉu la notaĵoj estas utilaj.

Mi ne sukcesis partopreni aŭtoraj duonhoroj; kiam mi trovis liberan
duonhoron por ĉeesti la duonhoron kun Tomasz Chmielik, tiu pro iu kaŭzo ne venis
al Librosero, kie okazadis tiujn duonhoroj. Mi ne sukcesis rigardi filmojn de
Roman Dobrzyński, ĉeesti pli da prelegojn de IKU, ĉeesti kunsidojn de
Mondcivitanoj kaj EDE, ankaŭ mi pretelasis kelkajn programerojn de Kleriga Lundo
pro tio, ke multaj okazas samtempe. Mi ne sukcesis dediĉi pli multe da tempo al
renkontitaj amikoj, iujn mi entute ne renkontis, malgraŭ funkcianta
anonctabulo.

Estis iom da novaĵoj en ĉijara Universala Kongreso; dum la ekskursa tago
funkciis komputila centro en ĉefa konstruaĵo, tiu kie estis akceptejo, informejo
kaj malgranda manĝejo. La ejo estis malfermita dum la tuta tago. Alia novaĵo estis ligita kun internacia
vespero; oficiala nacia vespero okazis en granda tendo kaj ĝin konsistigis:
recitalo “Eŭropa diverskultureco kaj
multlingveco” fare de la kantistino Joanna Albrzykowska Clifford –
lirika soprano. Ŝi kantis en dek naciaj lingvoj, aldone la kanton en esperanto;
prezento de belorusaj kantoj kaj dancoj fare de Amatora Belorusa Kanta Ensemblo,
fine ni povis vidi kaj aŭdi Jo-Mo. Mi supozas, ke tiun artiston
oni ne devas prezenti al multaj esperitistoj, preskaŭ ĉiuj konas lin.

Do ne prezentis sin diverslandaj amatoraj artistoj. Sed ili havis eblecon
prezenti sin. La esperantistoj, kiuj deziris prezenti sian arton havis du eblojn
(dum du tagoj) fari tion en la arta kafejo Fama je la 21.30 marde kaj ĵaŭde. En
la kafejo mastrumis du bardoj – Georgo Handzlik kaj Mikaelo Bronstejn. En tiu
kafejo ĉiuvespere okazis iujn interesajn programerojn Mi spektis nur tiun
oficialan nacian vesperon, la du aliaj mi ne havis tempon ĉeesti, kion mi
bedaŭras. La internacian vesperon gvidis lerte, en duonŝerca etoso Joanna
Choroszucha kaj Georgo Handzlik, plu ludanta rolon de Ludoviko Zamenhof, kiu
tute ne komprenas la nuntempan mondon, ne scias kio estas KD kaj similaj
novaĵoj. Mi sentas ankaŭ nesufiĉecon pro manko de tempo vidi, aŭskulti
prezentadoj sur la urboplaco okaze de Podlaĥia Oktavo de Kulturoj. Ili iel vole
nevole riĉigis la programon de UK-o kaj oni devus havi multan forton kaj suferi
sendormecon por spekti pli da.

Sed okazis ankaŭ malbonaĵoj, direktitaj al kiu? Ĉu kontraŭ la
fremdlandanojn ĝenerale? Ĉu kontraŭ esperantistojn? Ĉu kontraŭ juddevenan
Zamenhof? Mi ne scipovas respondi tiun demandon. Mi nur povas priskribi la
okazintaĵojn. Antaŭ ol venis la unuaj kongresanoj iu provis bruligi la grandan
tendon. Dum la kongreso iu priverŝis la monumenton de Zamenhof per iu farbo.
Zamenhof-Cento – iu provis damaĝi ĝin, ĵetante sur la tegmenton botelon kun
eksplodmaterialo. Bonŝance tiu iu maltrafis kaj la botelo falis sur straton kaj
tie eksplodis. Tio okazis vespere kaj feliĉe la strato estis malplena. Iu
damaĝis (trapikis) kelkajn pneŭmojn en la busoj, kiuj servis por ekskursanoj. Iu
ĵetis ŝtonon en la ejon, kie kolektiĝadis junularo por kanti kaj amuziĝi.
Damaĝoj estis rapide riparitaj kaj bonŝance ili ne tuŝis homojn. Tamen ili lasis
amaran guston. Al mi. Al miaj samlandanoj. Iu provis konfuzi etoson de nia
esperanta festo. Sed mi persone estis atestanto pri kontraŭaj agoj – helpemo
fare de simplaj loĝantoj de la urbo. Vespere iu handikapulo perdiĝis en la urbo
kaj du viroj provis helpi al li, sed ili ne povis interkompreniĝi. Mi helpis al
ili lingve kaj ili bonvole helpis al la esperantisto trovi lian loĝlokon. Mi spertis ankaŭ tre
fervoran interesiĝon pri la lingvo. Kelkfoje homoj alparoladis min pri la
lingvo, admiris la kongreson (ili povis veni kaj vidi la etoson, partopreni iujn
programerojn, precipe artajn), admiris facilecon interkompreniĝi inter japano
kaj eŭropano k.s. Mi vidis, ke aliaj poloj ankaŭ estas alparolataj de
bjalistokanoj. Tio estis agrabla.

Tutcerte oni povus skribi pli multe kaj tutcerte ĉiu kongresano havas
proprajn impresojn. Mi ŝatus scii opiniojn de
aliaj.

----------------------------------------------------------------------

Wrozki czekaja na Ciebie!

Sprawdz >> http://link.interia.pl/f22c2

Universala Kongreso

nobody@ipernity.com (Dorota) — Tue, 21 Apr 2009 20:38:09 +0000

Dorota has added a post:

Ipernity fariĝis jam sufiĉe granda vilaĝo (mi supozas) kaj tutcerte parto de ipernitanoj ĉeestos la Kongreson en Bjalistoko. Mi ŝatus, ke ni renkontiĝu iun tagon en iu difinita loko. Kiu havas iun ideon pri tio? Kiu tago estus plej taŭga? Mi scias, ke ni ankoraŭ ne havas detalan programon, tamen mi proponus aŭ sabaton (la akcepta tago) vespere aŭ dimanĉon antaŭ la vespera aranĝo. Tio probable estos nacia vespero aŭ io simila. Mi atendas proponojn de aliaj.

Amike,

Dorota

Printemo

nobody@ipernity.com (Dorota) — Tue, 31 Mar 2009 22:24:23 +0000

Dorota has added a post:

Anoncis sin jam sturnoj, do printempo jam estas tre proksima. Aliaj birdoj fervore kolektas konstrumaterialon. Kaj hieraŭ mi vidis amindumadon de frugilegoj. Kiel ĉarmaj ili scipovas esti kaj ĉarme pepi al sia partnerino, multfoje reverencante antaŭ ŝi. Supre vidiĝas triangule formitaj grupojn de gruoj. Mankas nur verdaĵo, la arboj plu etendas siajn nudajn brakojn. Nur krokusoj ornamas ie tie nudan teron.Do almenaŭ fono estu verdeta.

Fw: ret-info: ekolingvo.com - novaj tradukoj; la studo en la Europa Parlamento

nobody@ipernity.com (Dorota) — Tue, 31 Mar 2009 21:57:01 +0000

Dorota has added a post:

Karaj Esperantistoj, karaj miaj amikoj,

Certe vi memoras la studon "Ekonomiaj aspektoj de lingva

malegalrajteco". Ĝoje mi povas anonci, ke pluraj tradukoj aperis

intertempe, do ĝi ekzistas en la sekvaj lingvoj: Esperanto, albana,

angla, ĉina, franca, germana , itala, nederlanda, pola, portugala,

rusa kaj serba.

La Esperanta traduko estas atingebla aparte ĉe la sekva adreso:

ekolingvo.com/Ekonomiaj_aspektoj_de_lingva_malegalrajteco.doc

Mi denove elkore dankas la grandegan helpon kaj laboron al la

tradukistoj kaj reviziantoj:

Nome: Bardhyl Selimi (albana), Leo De Cooman (Esperanta, nederlanda),

Fabien Tschudy (franca), Arkadiusz Zychewicz (pola), Marco Trevisan

(itala), Luís Ladeira (portugala), Dimitrije Janicic (serba), Liu

Jianguo (ĉina), Julia Bajborodina (rusa).

Aliaj novaĵoj: intertempe mi sendis la studon al ĉiuj membroj de la

Europa Parlamento, kaj en Italio "prove" ankaŭ al ĵurnaloj kaj

radiostacioj.

La rezulto estis pli ol kontentiga. Unu el la ĉefaj radiostacioj

faris interjuvon kun mi kaj invitis min al gazetara konferenco en

Italio.

Apud tio ili propagandas la studon al la italaj paramentanoj. Do...

ĉu ni venkos baldaŭ??? - Mi ne scias, sed forte esperas.

En la jena situacio la afero bezonas VIAN helpon tiel, kiel neniam

antaue. La farendaĵo estas simpla.

Se vi havas dek minutojn kaj emon helpi, bonvolu rigardi la sekvan

paĝon: www.ekolingvo.com/kiel_mi_povas_helpi.htm

Kiel ĝis nun, mi daure volonte transdonas al iu ajn ĉiun eblecon por

partopreni intervjuojn, konferencon al sialandanoj. Ne MI gravas, sed

Esperanto!

Mallonga klarigo por ne-Europanoj, kial mi ne menciis Esperanton en la

studo, kaj ne metis la Esperantan tradukon sur la hejmpaĝo:

www.ekolingvo.com/brusela_vidpunkto.htm

Mi esperas ke ĉi tiu letero estos tuj plusendita al multaj samideanoj.

Amike salutas vin,

Áron Lukács,

Hungario

aron.lukacs@ekolingvo.com

ekolingvo.com

Vintro

nobody@ipernity.com (Dorota) — Tue, 17 Feb 2009 15:40:17 +0000

Dorota has added a post:

La vintro vizitis mian landon februare kaj probable ne intencas nin forlasi rapide. Ĝuste belege neĝas, la mondo aspektas pura kaj "senpeka". Bonega vetero por marŝado aŭ skiado aŭ ... banado. Vidu miajn plej novajn fotojn.

Pri "Sinjoro Tadeo" de Adam Mickiewicz

nobody@ipernity.com (Dorota) — Sun, 01 Feb 2009 14:05:27 +0000

Dorota has added a post:

Mi ŝatus scii, ĉu multaj esperantistoj tralegis tiun versskribitan libron. Mi sciovolas, ĉu por alilandanoj (ne poloj) ĝi estas facila kaj komprenebla. Ĝi estas unu el miaj amataj libroj - multfoje mi legis ĝin pollingve kaj esperantlingve. Majstre tradukis ĝin Antoni Grabowski, unu el esperantaj eminentuloj. Kaj la lingvo de la traduko entute ne "maljuniĝis", kion oni povas konstati en iuj malnovaj tradukoj. Miaj konatuloj esperantistoj sincere diris, ke ne scipovis ĝin tralegi ĝisfine pro ... malfacileco, nekomprenemo, malintereso, amplekseco. Ĉu ĝia temo estas "tipe pola"? Nekomprenebla por alilandanoj, ne konantaj la polan historion? Mi ŝatus scii opiniojn de aliaj.

Franek la Rufa

nobody@ipernity.com (Dorota) — Mon, 01 Dec 2008 18:27:01 +0000

Dorota has added a post:

Franek la Rufa

Francisko la Rufa loĝas kun
Maria,

Li havas hararon beletan kaj
strian.

Ĉiumatene, tuj post la
manĝado,

Li verve cerbumas pri
friponado.

Maria krias: kien vi
grimapaĉas!?

Kaj li responde dentojn
montraĉas.

Maria diras: lakto jam pretas.

Li ŝtuparejon haste surtretas.

Se li renkontas tie najbaron

Volonte vizitas ties ĉambraraon.

Se sur kanapo sidigas sin
gasto

Franek tuj venas, grati lin
hastas.

Se por friponi mankas
koncepto

Maria sentas far li
malrespekton:

Gratvundon de l’piedo, sur floron
salton,

Se nur Maria deturnos l’
rigardon.

Tamen ŝi amas tiun friponon,

Kiu senpaŭze detruas la domon.

Ĉu vi divenis la priskribaton?

Li estas belega, rufhara kato.

Dzwon tanio do wszystkich!

Sprawdz >> http://link.interia.pl/f1fa7

Esti kato

nobody@ipernity.com (Dorota) — Fri, 21 Nov 2008 18:17:01 +0000

Dorota has added a post:

Esti kato

Nur
ŝajnas, ke estas facile.

Sed
se vi estas, do vi estas.

Kio alia por vi restas

ol esti kato …

Probable estas tiaj landoj,

kie la
katoj eĉ sukcesas,

kie
valoras esti kato,

kie al
katoj oni vivi permesas,

kie la
katoj ne sentas timon,

kaj ne
forkuras vidante homon,

kie
katidoj malsaton ne spertas,

kaj
varmaj domoj la pordojn apertas.

Estas
tiaj landoj,

Kie homoj
al katoj amike gestas.

Ĉu
estas ...?

Ĉu
nur la kat-imago tion sugestas?

Autoro:Franciszek Klimek;
tradukis: Dorota Burchardt

Dzwon tanio do wszystkich!

Sprawdz >> http://link.interia.pl/f1f93

Aŭtuna letero

nobody@ipernity.com (Dorota) — Fri, 21 Nov 2008 18:09:37 +0000

Dorota has added a post:

Mi atendas leteron de Vi ... tie suno

Kaj mar' kun vi parolas ... Ĉe mi - pluv' konstanta

Soleco, nuboj, arboj velkantaj, aŭtuno ...

Hodiaŭ - tag' serena, sed sun' sopiranta ...

Antaŭ ol Vi elsendos leteron - en florojn

Ĝin metu, ĉar ĉi tie floras nenia ...

Ĝin sorbigu proksimo Via, sunodoroj,

Aŭ portu ĝin dum horo en falda rob' Via ...

Kaj paper' estu blua ... Ĉar eble ekstere

Ree malgajaj nuboj pendos senespere

Kaj kiam leter' venos - pluv' ploros enua ...

Plendos arboj velkantaj kun ĝem' senkonsola,

Kaj mi ... mi tra fenestro serĉos eble, sola,

Sur ĉielo peceton da lazuro blua ...

Aŭtoro: Leopold Staff; tradukis alia poeto: Julian Tuwim

Ora aŭtuno

nobody@ipernity.com (Dorota) — Mon, 13 Oct 2008 20:01:27 +0000

Dorota has added a post:

Jam vere finiĝis somero en mia parto de la mondo. Hodiaŭ mi dediĉis iom da tempo al IP kaj mi iom hontas pro mia malaktiveco. Simple mi ne havas tempon; pensiulino kaj ne havas tempon! Eble mi havas nenion interesan por diri ... La somero estis bela, laŭ mia plaĉo. Ne tro ofte pluvis, ne estis longtempa varmego, ofte mi vojaĝis, sed ankaŭ por la biciklado restis iom da tempo. Mi renkontis multajn amikojn kaj rememoroj pri ili varmigos min dum vintraj longaj vesperoj. Jam nun ili estas longaj, tagoj mallongiĝis kaj ĉiam mi estas malagrable surprizita, ke jam fariĝas mallume. Ne preterpasas min etaj "feliĉoj"; surprizis kaj samtempe ĝojigis min letero de mia esperanta amiko, kiu silentis dum dekdu? dek kvin? jaroj. Alia feliĉa evento nur okazos - mi fariĝos avinjo dum plej proksimaj kelkaj tagoj. Sed ne mankas malgajaj okazaĵoj; al tia apartenas malsano de mia amata fratino. Tio malheligas miajn sentojn kaj vivĝojon. Tiel perplektas en la vivo jen ĝojo, jen malĝojo, jen feliĉo, jen malfeliĉo.

Finigas somero

nobody@ipernity.com (Dorota) — Wed, 17 Sep 2008 17:01:01 +0000

Dorota has added a post:

Kiel kutime, la somero tre rapide pasis; malgraŭ ke
la vetero estas ankoraŭ milda, eĉ kelkaj lastaj tagoj estis varmegaj, oni jam
vidas simptomojn de aŭtuno. Grasaj sturnoj amase kolektiĝas kaj ĝuas la lastajn
sunradiojn, hirundoj instruas la lastajn idojn flugi. Malpleniĝas grenkampoj,
odoras sterko kaj plugita tero, en arbaro oni sentas jam aŭtunan odoron de
velkantaj folioj, ie tie flaviĝas folitufoj en arbfoliaro. En la urbo eĉ estas
falintaj folioj, kiujn pelas vento. De malantaŭ la vilaĝaj bariloj salutas min
heliantoj, dalioj kaj aliaj floroj, kies vivo proksimiĝas al la fino. En
fruktoĝardenoj ruĝiĝas pomoj; ĉijare estis ilin multaj, tiom multaj, ke foj-foje
eĉ rompiĝas branĉoj. La naturo aspektas kiel matura homo, kontenta pro travivita
vivo; ĝi estas trankvila, pace akceptas pason de tempo, mankas en ĝi printempa
febro. Mi tre ŝatas tiun jarsezonon samtempe bedaŭrante forpasintan someron. Mi
ŝatas aŭtunan sunon, ne tiom agreseman kiel la somera. Ĝis kiam ne forfalos la
lasta flaviĝinta folio, ni povas ĝui la aŭtunon.

----------------------------------------------------------------------

Dzwon taniej na zagraniczne komorki!

Sprawdz >> http://link.interia.pl/f1f0e

93-a Universala Kongreso de Esperanto

nobody@ipernity.com (Dorota) — Sat, 09 Aug 2008 13:47:01 +0000

Dorota has added a post:

Miaj postkongresaj
impresoj.

Mia vojaĝo kun vojaĝoficejo Esperantotur komenciĝis la 18-an de julio. El
la urbo Bydgoszcz ni forvojaĝis matene kaj je la 15.00 ni atingis Berlinon. Tie
ni pasigis naŭ horojn vizitante urbocentron kaj niaj ŝoforoj kaj la buso ripozis
en tiu tempo. La 19-an ni atingis Roterdamon. En la kongresejo mi ricevis
kongresajn dokumentojn, mi renkontis mian finnan amikon kaj jam kune ni iris al
la hotelo, en kiu ni loĝis dum la tuta kongresa semajno. Mi estis tro laca por
partopreni iun ajn programeron dum tiu alventago. Fakte estis nur interkona
vespero/movada foiro, do mi rezignis. Mi revis nur pri duŝo post la tagnokta
vojaĝo. Tion mi trovis en la hotelo, kiu troviĝis ĉirkaŭ dudek minuta perpieda
promeno de la kongresejo. Kongresejo troviĝis en la centro de Roterdamo, en
konstruaĵo de borso kaj la unuan tagon (ankaŭ la duan) ankoraŭ ne ĉio estis
preta. Mankis indikoj sur unuopaj salonoj, malbone funkciis informejo,
libroservo estas malfermita nur la duan tagon, ofte okazadis iujn teknikajn
difektojn, kio laŭvice kaŭzis malfruigon de programeroj. Ĉio ĉi kaŭzis konfuzon
dum la unuaj du tagoj, poste ni, ĉeestantoj, malkovris topografion de la
kongresejo kaj povis trafi ĝustatempe al la celita programero. Tamen pro tiu
malordo mi preterpasis du aŭ tri programerojn, kiuj mi volis ĉeesti.

Sed mi revenu al la kongreso; dimanĉe estis solena malfermo de la
kongreso. Malgraŭ ke tiu borsa centro estas grandega probable mankas en ĝi
sufiĉe granda salonego, por ke ĉiuj kongresanoj povu kune partopreni la
solenaĵojn kiel malfermo, fermo, nacian vesperon, internacian vesperon kaj
diversajn koncertojn. Do estis Zamenhofa salonego konsistanta … el du salonoj:
la salono Hodler, kie oni povis vidi prezentaŝojn kaj la salono Uitterdijk, kie
estis nur monitoroj. Dividis ili halo, kie troviĝis gicetoj, bufedo, kelkaj
tabloj ktp.

Kiu ne sukcesis trovi sidlokon en la salono Hodler, tiu povis spekti
okazaĵojn nur sur la monitoroj en la salono Uitterdijk. En la salono Hodler
estis malpermesite stari, povis tie esti nur tiom da personoj, kiom da sidlokoj
estis. (Mi ne scias kiom da sidlokoj estis) Oni klarigis, ke tiaj estas postuloj
de fajrobrigado. Tio tre malfaciligis laboron por konstanta kongresa sekretario.
Al liaj taskoj apartenis kontroli, ĉu fakte ne estas pli da homoj ol la sidlokoj
kaj se estis starantoj li devis persvadi al ili forlasi la salonon. Tio kondutis
al kolero, al miskomprenoj, malkontentigoj. Mi vere kompatis tiun povran
sekretarion.

Post la solena malfermo mi renkontis konatinon el Ukrainio kaj alian
virinon el Madagaskaro, konatinon de mia korespondamiko. Mi ŝatus kun ŝi pli
longe paroli, sed poste, dum sekvaj tagoj ne plu mi renkontis ŝin. Poste estis
diversaj programeroj el kiuj mi ĉeestis koncerton de kroata virino kiu ludis
marimbon, instrumenton apartenantan al perkutinstrumentoj (?). Instrumeno iomete
similas cimbaloj (?). La koncerto estis tre interesa. La nacia vespero estis tre
bela, sed tre serioza – estis prezentitaj nederlandaj kantoj de mezepoko ĝis la
nuntempo, deklamado, piankoncerto de muziko de nederlandaj komponistoj,
prezentado de loka humuro estis unusola distra ero de tiu vespero. Je la 12.00
horo komencis funkcii libroservo kaj tie mi pasigis sufiĉe multa da
tempo.

Lunde pluvis jam de la mateno. Ni iris grupe viziti CO de UEA. Samtempe
povis veni en la CO-on 35 personoj. Tie informis nin kaj
gvidis sekretariino de UEA. Nun mi scias kie laboras nia gvidorgano. La tuta ejo ne estas tro granda. Nun ĝi
havas konvenan bibliotekon (en ĝi estas konvena temperaturo kaj humideco),
sufiĉe grandan jkaj bone aranĝitan.

Poste mi ĉeestis kelkajn programerojn: tre interesan prelegon de J.Wells
– „La mirinda mondo de la parolsonoj” el kadro de Internacia Kongresa
Universitato. Mi spektis ankaŭ interesan teatraĵon-monodramon „D-ro Zamenhof”.
La tetraĵon verkis kaj prezentis la aŭtoro mem, juna itala aktoro, kiu verkis
teatraĵon pri la naskiĝo de Esperanto kaj multfoje prezentis ĝin itallingve.
Iufoje lin renkontis esperantistoj kaj proponis traduki lian verkon, ke li povu
prezenti ĝin en la Internacia
Lingvo. Li akceptis tion entuziasme kaj dum la kongreso
prezentis la unuan parton de la teatraĵo, kiun tradukis al Esperanto Michela
Lipari. Estas projekto eldoni venontan novembron DVD-on, kiu enhavos la
teatraĵon en Esperanto scenaranĝitan, kun dublado en pluraj lingvoj, laŭeble en
ĉiuj lingvoj de EŬ. Alia programero, kiun mi partoprenis estis „Interkulturo” –
pri interkultura dialogo kaj kontraŭrasismo. Sed tiu diskuto gvidata de
etnologino, Elizabeth Schwarzer, estis tro „scienca”. Mi dubas ĉu pri tia
dialogo estas bezonata scienca disertacio.

Marde la mateno venis bela kaj suna, nekredebla afero post la lunda
pluvo. Do ni rapidis al la kongresejo. Tie atendis nin novajn programerojn kiel
E-D-E – Eŭropo Demokratio Esperanto. La diskuto estis vigla kaj interesa. Poste
mi partoprenis koncerton de judaj kantoj, kiujn prezentis la italo Piero Nissim,
kaj kunsidon de „Rondo Kato”, kies temo estis: „Kion faras via kato dum vi
ferias”. Proponoj estis diversaj, same kiel diversaj estas spertoj de
katposedantoj. Kaj poste ni decidis iom viziti la urbon profitante belan
veteron. Proksime de kongresejo troviĝas t.n. kubaj domoj. Fakte la domoj havas
formon de kubo kaj unu el la domoj estas vizitebla kiel muzeo. Ĝi estas aranĝita
kiel normala loĝejo. La interno ne estas tro granda, eble taŭga por unu, du
personoj, ne pli. De ekstere bele aspektas tiu ĉi vico de domoj. Proksime de
tiuj domoj troviĝas tre moderna urba biblioteko. Interne en teretaĝo troviĝas
bele aranĝita stando pri Esperanto. La konstruaĵo estas sesetaĝa kaj de la supra
etaĝo estas bona vido al la urbo. Kroma ne planita vizito estis sur granda
surstrata bazaro, kiu okazas dufoje semajne kaj ĝuste tiujn mardon ĝi okazis.
Tie oni vendas plej diversajn varojn – la loko estas plena de homoj, kiuj
kunpuŝiĝas tien kaj reen, do mi rapide forlasis ĝin.

Vespere atendis nin arta festeno – prezentado de Ĵomart kaj Nataŝa kaj
ilia 12-jara filino Carina. Pro iu teknika malglataĵo la koncerto okazis
duonhoro malfruiĝinta. Mi tre ŝatas tiun paron, do mi vere ĝuis ilian koncerton,
kvankam iliaj kantoj pli bele sonas en malgrandaj salonoj ol en tiu granda
Hodler-salono, kie ili devis uzi laŭtigilojn. Ilia koncerto pli bone efikas en
malgranda salono (en amika rondo), kie ili ne devas uzi mikrofonoj. Krome, ili preparis duhoran koncerton,
sed ricevis la salonon nur por unu horo.

Merkredo. Dum tiu tago la kongresejo malpleniĝas, ĉiuj ekskursas laŭ
plaĉo kaj laŭ ebleco. Mi kun mia finna amiko vizitis muzeon en Roterdamo kaj
poste veturis al Amsterdamo. Vetero estis bela, taŭga por vagado. Amsterdamo
surprizis min per nekredeble densa trafiko en la centro kaj belega stacidomo.
Bedaŭrinde ĉirkaŭ la stacidomo daŭras konstrulaboroj, estas konstruata metroo.
Pro tiuj konstrulaboroj trafiko estas tre malfaciligita kaj iasence ankaŭ
densigita sur stratoj, ĉar parto de stratoj estas fermitaj pro la terfosaĵoj.
Homoj svarmas kiel formikoj. Ni admiris belajn malnovajn konstruaĵojn, belegan
stacidomon. Ravis belegaj XIX-jarcentaj brikdomoj, sed malravis (almenau min)
kunpuŝado sur stratoj. Ni vagadis tie dum kelkaj horoj, serĉis malpli homplenaj
urbopartoj, sidadis apud kanaloj, en surstrataj kafejetoj kaj vespere ni hejmen
revenis. Min aldone ravis multnombro de biciklantoj kaj biciklaj padoj. Multaj
bicikloj parkantaj apud kanaloj kaj ne nur. Estis multaj veraj
bicikloparkejoj.

Kaj jam estis ĵaŭdo. Je la deka horo okazis tre bela, preskaŭ duhora
aranĝo omaĝe al forpasinta ĉijare Claude Piron. Mireille Grosjean kaj Claude
Nourmont reĝisoris kaj kungvidis tiun aranĝon pri lia vivo enplektante en la
rakonton diversajn erojn de liaj verkoj – tradukoj, psikologiaj eseoj,
poezjaĵoj, kanzonoj – ĉar li estis multfaceta homo. Liaj kanzonoj kantis Ĵak Le
Puil, La Bonan
Lingvon flegis Renato Corsetti kaj mi ne memoras kiu recitis
mallongan poemeton kreitan de la titoloj de liaj verkoj. Mi konas nur
pseŭdonomon de la verkinto – Jeo.

Jen la poemeto:

Claude Piron malaperis: Gerda ploras! (1)

Klaŭdjo mortis? Vere aŭ
fantazie? (2)

Ĉu li nun
vojaĝas trakosme? (3)

Sendube, kiel la meteoro. (4)

Tamen, vojaĝante, li ĉiam rakontas novelojn. (5)

Sed,
lasu min paroli plu: (6)

Por tiu lasta vojaĝo, li certe surŝultrigis la dorsosakon de Panjo Rut’.
(7)

Kien? Tien. (8)

Kio mortigis lin? Eble kisa malsano. (9)

Tiaj ni estas. (10)

Dank’al la belaj verkoj de Claude, por ni vivi estas miri!
(11)

Dankon!
Dankon, amiko! (12)

Tiu aranĝo estis tre kortuŝa.

Meze de la tago mi pasigis multan tempon en libroservo; tie ĉiutage
okazadis programeroj: „duonhoro kun …” kaj mi pasigis duonhoron kun Spomenka
Ŝtimec, kiu belege rakontis pri sia nova libro „Hodler en Mostar”. Mi tre ŝatas
ŝiajn verkojn. Baldur Ragnarsson bedaŭrinde ne venis por sia duonhoro, sed
lastmomente estis anoncita duonhoro kun Ĵomart kaj Nataŝa. Ili repondis kelkajn
demandojn kaj inter alie ili diris pri la preparado de malnovaj kaj novaj kantoj
sur tri diskoj (CD) kaj probable jam venontjare dum la kongreso en Bjalistoko
ili estos aĉeteblaj.

Vespere kiel kutime estis arta programo. Piankoncerton donis la rusa
pianistino-kantistino Elena Puhova kaj kabaredan teatraĵon prezentis serba
profesia aktoro Saŝa Pilipoviĉ.

Vendredo, antaŭlasta kongresa tago. Mi ĝin komencis per ĉeesto je belega
flutkoncerto de la litovino, Lidija Gomolickaite Post la koncerto mi denove
vizitis la urbon kun mia amiko; ni vizitis novan ponton, havenon, Eŭromaston –
altan turon de kiu bonege oni vidas la tutan urbon. La vetero estis bela, suna,
do videbleco estis tre bona. En tiu parto de la urbo troviĝas granda bela parko,
sed ni ne havis tempon profiti ĝian ĉarmon, ĉar ni volis partopreni aliajn
programerojn. Ni partoprenis inter alie programeron pri venonta UK, kiu okazos
en Pollando, en Bjalistoko. Ĝin gvidis Claude Nourmont, vicprezidantino de UEA,
kaj la
LKK-anoj el Bjalistoko raportis pri preparoj de la urbo por
akcepto de kongresanoj. Ĉeestis multaj interesitoj, kiujn demandis ĉefe pri
loĝlokoj kaj distancoj de kongresejo, ebleco tendumi. Estis prezentitaj antaŭ-
kaj postkongresaj ekskursoj.

Kaj vespere okazis internacia vespero kun bunta internacia programo:
kantoj de soluloj kaj de ĥoroj, dancoj de soluloj kaj dancgrupoj, fajfita
melodio, alia muzikero – buŝharmonika, flut-muzikero, piana muzikprezento,
deklamado.

Sabato – la solena fermo de la kongreso kun multaj paroloj, dankoj,
sumigoj. Transdono de la esperanta standarto al la urbestro de Bjalistoko, la
gastiganto de la venontjara U K. Adiaŭo kun amikoj kaj disiĝo … ĝis la venonta
kongreso.

Mi priskribis nur tion, kion mi sukcesis partopreni, estis tamen neeble
partopreni ĉion interesan,ĉar unuopaj programeroj okazadis samtempe kaj ofte
tiuj, kiuj min interesis estis ĝuste samtempe. Por mi tute aparta ĝuo estis
libroservo – ĝin mi vizitis ĉiutage. Librooferto estis tre riĉa, sed ne por mia
malriĉa poŝo. Mi decidis vivi ŝpareme kaj venontjare aĉeti pli multajn
deziratajn librojn, eble CD kun muziko, en Bjalistoko. Por mi ĉiu kongreso (mia
sesa) estas tro mallonga kaj lasas senton de nesufiĉeco, simile kiel somero.
Ankaŭ ĝi ĉiam ŝajnas al mi mallonga kaj pasanta palpebrume.

Se temas pri la kongresa urbo, Roterdamo – mi, loĝanto de provinco, ne
povus vivi en tiu dense alkonstruita urbo kun multaj nubskrapuloj centre kaj
ĉehavene. Tutcerte ĉarmas malnovaj brikdomoj, la tutaj kvartaloj de tiaj domoj,
vekas admiron moderneco de Erasmus-ponto kaj proksimaj konstruaĵoj, tamen min
lacigas urba trafiko kaj kunpuŝiĝanta senĉese homamaso sur stratoj. En la
centro, kie troviĝis nia kongresejo estis precipe dense amasigitaj vendejoj,
kafejoj, restoracioj. Tie troviĝas la unua en Eŭropo (establita en 1957?)
sentrafika komerca strato.
Postmilita rekonstruo de la urbo laŭ t.n. Baza Plano komenciĝis en 1953.
Laŭ la fakuloj tiu Baza Plano fariĝis la modelo por la tuta Eŭropo, modelo por
planita rekonstruo aŭ konstruo de urboj. Nur en 1980 Eŭropo lasis ĝin. Nun sur ĉiun liberan
spacon de tiama rekonstruita urbocentro oni enpuŝas nubskrapulojn el vitro kaj
metalo. Mi komprenas, ke Nederlando ne havas multe da loko, tamen devas esti iu
libera spaco, eĉ en urboj. Ĉu eble nur mi, provinculo, tiel
opinias?

----------------------------------------------------------------------

Taniej na zagraniczne komorki!

Sprawdz >>> http://link.interia.pl/f1ece

Somera tago

nobody@ipernity.com (Dorota) — Tue, 05 Aug 2008 10:03:09 +0000

Dorota has added a post:

Julie mi vojaĝis al Roterdamo, mi ĉeestis Universalan Kongreson kaj post dek unu tagoj pasigitaj en veturiloj kaj "stona" urbo, mi ege eksopiris al mia provinca urbo, ĝia belega ĉirkaŭaĵo kaj mia biciklo. Mi faris kelkajn mallongajn bicikladojn kaj nur hieraŭ mi faris longan bicikladon (ĉirkaŭ 50km) tra belega pejzaĝe sed malfacila vojo - parto de la vojo, kondukanta tra arbaro, estis aŭ sabla aŭ ŝtona. Kaj mi konstatis kun bedaŭro, ke duono de la somero jam estas pasinta, jam okazas grenrikoltoj kaj kampoj malpleniĝas. Sovaĝaj herbejoj plu eligas bonodoron, kiun konsistigas diverspecaj floroj inter kiuj plej intense odoras trifolioj. Sur la floroj svarmas grasaj burdoj, sveltaj vespoj kaj jam dormemaj abeloj. Cikonidoj forlasis siajn nestojn kaj amase vagadas tra kampoj. Sturnoj amase atakas fruktoĝardenoj grasiĝante antaŭ forflugo. Hirundoj varmiĝas en sunbriloj, kvankam hieraŭ la suno brilis nur antaŭtagmeze, poste komencis amasiĝi nuboj kaj mi plirapidigis bicikladon; mi ne ŝatas bicikli dum pluvo. Mi aŭdis la unuaj fulmotondroj, sed jam mi estis proksime de la domo, eble ses km. Tiam mi rimarkis etan tragedion - hundo kaptis katidon kaj certe provis ĝin mortigi. La katido batalis tre kuraĝe per ungegoj kaj dentoj. Du aliaj hundoj observis la scenon. Mi senpripense iris al la baraktanta duopo kun intenco savi la katidon; iom mi timis la hundon, sed mi provis voĉe kaj geste instigi ĝin lasi la katidon. Tion mi sukcesis, la katido tuj provis forkuri, tra greneja fenestreto eniri internen, tamen la hundo denove kaptis ĝin. Mi denove kriis al hundo, kaj tiu denove rigardis min mirigita (pro mia kuraĝo? pro mia stulteco?), lasante por momento la katidon, Tion mi profitis kaj kaptis katidon, ĝis kiam la hundo rekonsciiĝis mi metis la savinton tra fendo en pordego en la grenejon. Nur tiam mi konstatis, ke ja hundo povis min ataki. Bonŝance ĝi estis ne atakema ... Tiam komencis pluvi do mi rapidis hejmen. Sed vera pluvego kaj ventego kaj tempesto venis kiam mi jam atingis mian domon kaj sekure rigardis ĉion tra fenestro. Mi esperas, ke tiu biciklado ne estas lasta dum tiu somero. Ankoraŭ mi iros aŭskulti koncerton de grioj; ili tiel belege ĉirpas aŭguste.

Mi vidis ...

nobody@ipernity.com (Dorota) — Tue, 05 Aug 2008 09:20:01 +0000

Dorota has added a post:

Mi vidis …

Mi vidis raran papilion

de inter floraro falanta,

burdon fluganta tilion,

leporon al ĉielarko preĝanta.

Pulsis pasie formikejoj,

kardeloj kantis al cikonioj,

malantaŭ grandega herbejo,

nekonataj, gajaj melodioj.

Kaj ĉio ĉi estis grandioze

teksita el naturŝtofeto,

irize flagranta tagmeze

omaĝe al la fraŭlineto.

*Fraŭlineto – en popola idiomo tiel oni
nomas kokcinelon.

*Mi ne scias aŭtoron de tiu
belega poemeto

----------------------------------------------------------------------

Tani Telefon!

Sprawdz >>> http://link.interia.pl/f1ec0

Kio nova en la naturo?

nobody@ipernity.com (Dorota) — Fri, 11 Jul 2008 18:49:01 +0000

Dorota has added a post:

Profitante la senpluvan tagon mi denove kontrolis
kio nova okazas en la naturo. Mi konstatis, ke cikonidoj multe kreskis kaj estas
ili multaj. Mi vidis eble dek kvin nestoj (naŭ estis en unu vilaĝo!); nur en unu
el la nestoj estis du idoj, en aliaj estis tri, en iuj kvar kaj mi vidis unu
neston kun kvin cikonidoj! Preskaŭ ĉiuj jam staras en nestoj kaj mi vidis
provojn flugi kaj eliri el la nesto sur pinton de oblikva tegmento. Tiu,
kiu provis flugi, svingis la flugilojn kaj kelkfoje saltetis en la
nesto, dum kelkaj sekundoj scipovis altiĝi kaj feliĉa alnestiĝis. Tiu alia,
provanta surpaŝi la pinton de la tegmento, ankaŭ faris tion tre singarde - faris
du ŝanceligajn paŝojn sur la tegmenton, momenton staris tie kaj same
ŝancelige rapide revenis en la neston.

Alia novaĵo - ĉirpas jam griloj. Mi tion ege
ŝatas kaj mi biciklis kun akompano de grila koncerto. Plej laŭte, plej
forte ili koncertas nur aŭguste. Ie tie aldoniĝis la birda kantado. Mi observis
ĉasadon far de rabobirdo; ĝis kiam mi observis la birdo ne sukcesis. Tio vekis
en mi du kontraŭstarajn sentojn: mi ĝojis, ke neniu perdis vivon kaj samtempe mi
kompatis al povra birdo, kiu certe estis malsata, eble malsatis ankaŭ ĝiaj idoj
...

Ĉiuj vojoj kaj padoj estas borderitaj de la naturo
tre buntkolore - diversspecaj kampanuloj, papavoj, kamomiloj,
cikorio-vojaĝantoj, trifolioj ruĝaj kaj blankaj kaj multaj aliaj kies nomoj mi
ne konas. Ĉar mi multfoje haltis por rigardi jen tion, jen alion, mi pasigis ses
horojn en la naturo, belegajn ses
horojn.

----------------------------------------------------------------------

Zobacz cala prawde o Lukaszu Podolskim!

kliknij >>> http://link.interia.pl/f1e57

Poemeto de pastro J.Twardowski

nobody@ipernity.com (Dorota) — Fri, 11 Jul 2008 18:27:34 +0000

Dorota has added a post:

ARKO

En arko de Noa estis simio

elefanto kaj ĝirafo

malgaja korvo kaj kolombo blanka

anseroj kiuj kvakis

mamuto – elefanto en felo vestita

ĝi timis malvarmon por morgaŭo antaŭvidata

kornikoj ĉiuflanke nigre aspektantaj

monedoj unu la alian ĉiam ofendantaj

rigardas onklo onklinon

kiel la propran pasereton

cerbumas kiel ŝin enigi

almenaŭ por unu jaro

en tiun de Noa arketon.

Traduko: Dorota

----------------------------------------------------------------------

Wez udzial w konkursie i wygraj super nagrody!

Ciesz sie zdrowym usmiechem! Zobacz >> http://link.interia.pl/f1d58