Posts from Gyurci

Pro kaŭzo en Suda Osetio (eĉ pri la rajto de sendependeco)

nobody@ipernity.com (Gyurci) — Wed, 13 Aug 2008 04:55:27 +0000

Gyurci has added a post:

La sendependeco estas ĉies rajto. Tamen neniu bezonus sendependecon, se ĉiu havus rajton, almenaŭ egalajn rajtojn, eĉ pliajn. Krome, en tiu situacio, kiam Rusio kaj Kartvelio militas pro Sud-Osetio kaj Abhazio, kaŭzas interesajn demandojn:

Ĉu estas vero, ke Rusio pro homaj aŭ aliaj rajtoj militas kontraŭ Kartvelio aŭ volas montri sian forton?

Se estas gravaj homaj kaj aliaj rajtoj por Rusio, kial ne lasas sendependiĝi siajn aŭtonomajn teritoriojn , aŭtonomajn republikojn kaj eble ankoraŭ ne-aŭtonomajn popolojn?

Kia ekonomia intereso, kiaj mineralaj trezoroj ekzistas tie?

Kio povas esti en la fono?

E ble Rusio volas montri, ke siaj povus sendependiĝi kaj tiu ne estas kontraŭ la intereso de Rusio?...

La lastan frazon mi ne kredas vere.

Eble en niaj propraj landlimoj ni "rajtas" ne lasi la sendependecon por niaj minoritatoj, sed tiam ni rajtas doni pli grandajn eblecojn, rajtojn por ili. Se tamen ili volas sendependiĝi, ni rajtas ilin lasi kaj rigardi, kion oni faras sendepende. En Kartvelio bedaŭrinde alimaniere okazis.

Tamen. laŭ mia opinio Rusio ne rajtas memstare batali kontraŭ Kartvelio. Ili devas peti internacian helpon por paca situacio, ne militan helpon, sed helpon por gardi ordon kaj pacon. Oni devas helpi ĉiujn, vivi kie ili nun vivas, poste oni devas helpi se ili volas sendependiĝi.

Ĉu ekzistas poste Vivo? (Laŭ mia opinio)

nobody@ipernity.com (Gyurci) — Wed, 27 Feb 2008 20:30:30 +0000

Gyurci has added a post:

Do, mi ne havas konkretajn ideojn pri tiu afero. Tamen, energio neniam nuliĝas / os. Mi pensas, se mia animo estas energio tio ne nuliĝos.

Laŭ mi, ekzistas iaspeca "mond-animo", de kie venas nia animo. Kiam ni naskiĝas (estas nova diskuto: kiam ni naskiĝas?) , kaj reiros nia animo kiam ni mortos en tiu. Nia animo dum nia vivo multe spertas kaj evoluas, kaj kiam reiras al "mond-animo", tiam aldonas siajn spertojn, ekkonojn al tiu komuna konscio. Tiel evoluas la "mond-animo". Kaj poste, kiam naskiĝos iu enmonden, tiam ili estos pli evoluigintaj, ĉar ties animoj venas el tiu pli evoluinta fonto.

Vivo ĉiam ekzistas, sendepende de homoj.

Ĉu ekzistas poste Vivo?

nobody@ipernity.com (Gyurci) — Fri, 04 Jan 2008 20:51:52 +0000

Gyurci has added a post:

Du fetoj konversacias en iu patrina ventro:

Unua diras: Ĉu Vi kredas je vivo post naskiĝo?

Dua diras: Memkompreneble. Devas esti io post la naskiĝo. Eble ĉi tie ni estas por pretiĝi je tio, kio venos poste.

Unua: Malsaĝeco, nenia vivo ne ekzistas post la naskiĝo. Krome, kia povus esti tiu?

Dua: Mi ne scias precize, sed tamen certe estos pli da lumo, kiel ĉi tie. Eble ni iras helpe de niaj propraj piedoj, kaj ni manĝos per niaj propraj buŝoj.

Unua: Tio estas stupideco! Iri ne eblas. Kaj manĝi perbuŝe – do tio absolute ridinda! Ja ni nutriĝas tra la umbilikŝnuro. Sed mi diras alian al Vi: Ni povas ekskludi la postnaskiĝan vivon, ĉar la umbilikŝnuro jam nun estas tro mallonga.

Dua: Tamen, io certe estos. Sed ĉio iomete alimaniere, kion ni alkutimiĝis.

Unua: Sed, de tie ankoraŭ neniu revenis. Ĉe naskiĝo la vivo simple finiĝos. Cetere la vivo ne estas alia, ĉiam estas tro plena en malhelo.

Dua: Mi ne scias precize, kia estos, se ni naskiĝos, sed ĉiukaze ni ekvidos la panjon, kaj ŝi prizorgas nin.

Unua: La panjon? Vi kredas je panjo? Kaj Ŝi laŭ Vi, kie estas?

Dua: Do, ĉie ĉirkaŭ ni! En ŝi, kaj dank’ al ŝi ni vivas. Sen ŝi ni tute ne ekzistus.

Unua: Tion mi ne kredas! Mi neniam vidis iuspecan panjon, do estas evidenta, ke ŝi certe ne ekzistas.

Dua: Tamen kelkfoje, kiam ni silentas, ni povas aŭdi, kiam ŝi kantas, kaj ankaŭ tion ni sentas kiel ŝi karesas la mondon ĉirkaŭ ni. Do, mi vere kredas tion, ke la vera vivo atendas nin post tiu momento.