Posts from Loïc Roussain

Tête-en-l'air ! / Ventkapulo !

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Tue, 15 Dec 2009 20:29:13 +0000

Dans la série "Ecrits de vie" ... :

Tête-en-l’air !

Tonton Pierre était un sacré tête-en-l’air ! C’était sa réputation, depuis des années, comme d’être un sans-ordre, ce qui va souvent de paire… Il était horloger, ce qui satisfaisait son goût pour le minuscule et le minutieux. Il occupait ses heures libres de célibataire en construisant, de toutes pièces, des réseaux de trains électriques. Il récupérait tout, et cela se transformait en wagons, aiguillages, gares, personnages… Bien souvent, il sortait de sa poche, en même temps que son mouchoir, une multitude de petits objets hétéroclites qui y sommeillaient. Il avait toujours perdu quelque chose, et le retrouvait toujours !

J’ai hérité, en partie, de ce travers, et il m’arrive, par exemple, de m’arrêter dans la rue, me demandant si je ne me trompe pas de chemin. Deux anecdotes : Il m’est arrivé un jour d’apporter à l’école… la poubelle de la maison, laissant mon cartable sur le trottoir. Une autre fois, je découvris dans celui-ci le journal du matin, destiné à mon grand-père…

Lorsque j’étais enfant, on me disait souvent que j’étais « dans la Lune »… et c’était vrai ! Je me complaisais d’ailleurs assez bien dans cet état de semi-apesanteur…

Mais les réalités de la vie se chargent, hélas, de nous remettre les pieds sur terre…

En la temo "Verkoj de mia vivo"...:

VENTKAPULO !…

Oĉjo Petro, estis ja aparta ventkapulo! Ekde longa tempo, li havis tiun reputacion, kiel ankaŭ tiu de malordemulo … (Ĉi-tiuj trajtoj ofte paras !)

Li estis horloĝisto, kaj certe tiu metio tre bone kongruis kun lia amo por etetaj kaj detalegaj verkoj. Li ne havis edzinon. Li havis, do, multe da tempo por okupiĝi pri konstruado de fervojaj retoj. Li faris, mem, ĉiujn pecojn : Li ĉion rekuperis kaj transformis en vagonojn, trakforkojn, stacidomojn, ulojn…

Tre ofte, samtempe kiel lia naztuko, eliĝis el lia poŝo multego da strangaj aĵetoj, kiuj tie dormetis. Ĉiam, li ion perdis, ĉiam li ĝin retrovis !

Mi parte heredis tiun trajton… Ekzemple, mi foje haltas sur la strato, demandante al mi ĉu mi ne eraras pri mia itinero.

Du anekdotoj ?

- Iam, mi kunportis en la lernejon… la domrubujon, lasinte mian tekon sur la trotuaro…

- Alian fojon, mi trovis en mia teko la matenĵurnalon, kiun mi devis doni al mia avo !

Kiam mi estis infano, oni ofte diris al mi, ke mi estas distriĝema kaj… estis vere ! Cetere, tiu trajto sufiĉe bone plaĉis al mi, ĉar tiel mi sentis min senpezeca.

Sed la vivrealeco, rapide, zorgas pri restarigo nia per ambaŭ piedoj sur la grundo …

Appel à la population ! / Alvoko al la popolo !

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Tue, 15 Dec 2009 10:44:13 +0000

Loïc Roussain has added a post:

Vous savez certainement qu'un blog vit quand il est "nourri" régulièrement ... Mais il est nourri quand il a aussi des commentaires, qui lui montrent qu'il est lu ... !

Donc, j'appelle les personnes que j'ai invitées dernièrement à le visiter ... à y faire des commentaires, ou même (mieux !) à s'y abonner ! Merci beaucoup !

Vi certe scias, ke blogo pli bone vivas, kiam oni ĝin regule "nutras" ...

Sed ĝi estas pli bone nutrita, kiam ekzistas komentoj, kiuj signas al ĝi la interesegxon de personoj ... !

Do, mi petas al la personoj, kiujn mi invitis viziti tiun blogon ... skribi komentojn, kaj, eĉ (ankoraux pli bone !) aboni !

Dankegon al vi !

J'aime, je n'aime pas ... / Mi ŝatas, mi ne ŝatas ...

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Tue, 15 Dec 2009 09:35:45 +0000

Loïc Roussain has added a post:

J’AIME, JE N’AIME PAS…

J’aime le bois verni

Ma femme

Georges Brassens

Je n’aime pas les décors Henriot

Les beaufs à la Cabu

Les paroles en l’air

Je n’aime pas les femmes des autres

Les ordis en panne…

J’aime l’orgue de Barbarie

L’accordéon diato

Le chocolat noir

Je n’aime pas l’opérette

Les livres à lire obligatoirement

Les cartes postales avec plusieurs photos…

J’aime les gens qui m’aiment

J’aime qu’on m’aime

J’aime l’odeur de l’herbe coupée

Je n’aime pas les olives ni l’ail

Je n’aime pas les racistes

Je n’aime pas ceux qui disent que j’ai tort de ne pas les aimer

Je n’aime pas ne pas aimer…

J’aime Jacques Prévert

J’aime la vaisselle simple

Je n’aime pas les profs de français qui n’aiment pas Prévert

Je n’aime pas les gens qui se piquent de ne pas aimer Prévert.

MI ŜATAS, MI NE ŜATAS …

Mi ŝatas la glazuran lignon

Mian edzinon

Georges Brassens

Mi ne ŝatas la kemperajn « Henriot » dekoraciojn

La bofratrojn, farmaniere Cabu

La sensignifajn parolojn

Mi ne ŝatas la edzinojn de la aliaj

La komputilojn kiuj ne funkcias

Mi ŝatas la Barbarujan orgenon

La diatonan tirharmonikan

La nigregan ĉokoladon

Mi ne ŝatas la operetojn

La librojn ke oni devigas legi

La plurfotojilustritajn poŝtkartojn

Mi ŝatas la personojn kiuj min amas

Mi ŝatas ke oni min amas

Mi ŝatas la odoron de la tondita herbo

Mi ŝatas nek la olivojn nek la ajlon

Mi ne ŝatas la rasistajn personojn

Mi ne ŝatas tiujn kiuj diras ke mi eraras kiam mi ne amas ilin

Mi ne ŝatas ne ami

Mi ŝatas Jacques Prévert

Mi ŝatas la senpompan teleraron

Mi ne ŝatas la francan instruistojn kiuj ne ŝatas Jacques Prévert

Mi ne ŝatas la personojn kiuj fanfaronas ne ŝatante Prévert.

Loïc Roussain

Favella / Favelo

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Mon, 14 Dec 2009 08:43:54 +0000

Loïc Roussain has added a post:

(Plus bas, en français)

"Favelo"

Vi ne havas aĝon, Virino,

Sed… Kia graveco?

Kaj via infano

(knabino, aŭ knabo ?)

Havas la rigardon jam eluzita

Per la ektimigoj de la devigaj trotuarumoj

Eskadronoj de la Morto,

Profitemuloj de la naiveco …

Migri, forflugi,

Kaŝigi, semper,

Sin kaŝi, ĉiam,

Almozpeti, tuttage…

La estonta sorto de via infano,

Vi ankoraŭ kuraĝas ĝin rigardi,

Virino :

Ĉu ĝi estas , en tiu « peone », kiu al vi moneron transdonas ?

Ĉu ĝiestas en tiu “Yankee” el Usono,

Kiu vin fiksas

Per ĝia aŭtofokusa cifereca Nikono ?

Via estinteco ? La strato…

Viaj radikoj ? rasmiksadoj

Via prempenso ? Vivi,

Manĝi, supervivi, vian infanon …

Konservadu vian rideton, Virino, aŭ…

Kriegu !

Favella.

Tu n’as pas d’âge, Femme,

Mais… Quelle importance ?

Et ton enfant

(Fille ou garçon ?)

A le regard déjà usé

Par les frayeurs des trottoirs obligatoires,

Escadrons de la Mort,

Profiteurs d’innocence…

Courir, fuir,

Se cacher, toujours,

Mendier, tout le jour…

L’avenir de ton enfant,

Tu oses encore le regarder,

Femme :

Est-il en ce péone qui te tend une pièce ?

Est-il en ce Yankee d’Amérique

Qui te fixe

De son Nikon autofocus numérique ?

Ton passé ? la rue…

Tes racines ? métissages…

Obsession : Vivre,

Manger, survivre, ton enfant…

Garde ton sourire, Femme, ou bien…

CRIE !

Loïc Roussain

"Tombe la neige", de Salvatore Adamo / "Falas neĝo" (dankon al Anita !)

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Fri, 11 Dec 2009 14:12:35 +0000

Loïc Roussain has added a post:

Tombe la neige

Tu ne viendras pas ce soir

Tombe la neige

Et mon cœur s'habille de noir

Ce soyeux cortège

Tout en larmes blanches

L'oiseau sur la branche

Pleure le sortilège

Tu ne viendras pas ce soir

Me crie mon désespoir

Mais tombe la neige

Impassible manège

Tombe la neige

Tu ne viendras pas ce soir

Tombe la neige

Tout est blanc de désespoir

Triste certitude

Le froid et l'absence

Cet odieux silence

Blanche solitude

Tu ne viendras pas ce soir

Me crie mon désespoir

Mais tombe la neige

Impassible manège

Esperanto :

FALAS NEĜO

Falas neĝo

Vi ne venos, vespere

Falas neĝo

Mia kor' nigre vestiĝas

Kia silka kaskado

De blankaj larmoj !

Birdo sur la branĉo

Ploras pri sorĉaĵoj

Vi ne venos, vespere

Krias mia malesper'

Sed falas neĝo

Senemocia mia neĝo !

Falas neĝo

Vi ne venos, vespere

Ĉio blankas per malesper'

Trista certeco

Frio kaj foresto

Akra silento

Vi ne venos, vespere...

Tradukita de Anita

COP 15

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Fri, 11 Dec 2009 07:01:29 +0000

Loïc Roussain has added a post:



"Copenhague 2009" :
HOPE 'N HeAVEN 2009
("Espero kaj paradizo") :  Cxi-foje, en angla estas pli bone !

Ultramaro ("Outremer", de Bernard Lavilliers, tradukita de Anita).

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Thu, 10 Dec 2009 17:01:31 +0000

Loïc Roussain has added a post:

Outremer

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Thu, 10 Dec 2009 16:59:15 +0000

Loïc Roussain has added a post:

Baie du Mont Saint-Michel / Bajo de la Monto Sankta Mikaelo

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Thu, 10 Dec 2009 16:54:58 +0000

Loïc Roussain has added a post:

Conte de Noël : "Voyage" / Kristnaska fabelo : "Vojaĝo"

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Tue, 08 Dec 2009 21:20:44 +0000

Loïc Roussain has added a post:

Voyage.

Alex, depuis plusieurs nuits, était très perturbé. Des grelots, des tintements, le tenaient éveillé, et l'image d'un gros bonhomme rouge, au visage bouffi de « bon vivant », l'obsédait.

Il n'avait jamais aimé le Père Noël, ni tout ce qui gravitait autour de lui, car ses parents l'avaient éduqué dans la conviction que l'on ne doit pas mentir aux enfants... Mais alors, pourquoi ce mythe revenait-il le chatouiller, chaque nuit? Avait-il, peut-être, quelque chose à se reprocher? Le Père Noël – en admettant, tout de même, quelque part, qu'il existât - avait-il eu vent du fait qu'Alex affirmait à tous ses copains sa non-existence?

Il allait en avoir le coeur net. Un soir, avant de monter se coucher, il emprunta le caméscope de son papa, vérifia que celui-ci était bien équipé d'une cassette de longue durée, et que la batterie était bien rechargée... Il camoufla l'appareil sous son oreiller, un doigt sur le bouton, puis attendit. Combien de temps?.... Il s'était endormi, ayant eu au dernier moment le réflexe de mettre en marche... Le matin, il n'avait rien vu, ni entendu.

Il sauta du lit, évidemment, brancha le caméscope sur le téléviseur, et... le monde entier commença à défiler devant lui! D'abord, sa chambre, où on le voyait dormir à poings fermés, puis sa maison, sa rue, sa ville, survolée – en traîneau, très certainement – au son tintinnabulant de grelots aigrelets. Puis, une grosse voix, à la fois sévère et tendre: « Nous nous trouvons actuellement au-dessus du pont de Tancarville, et nous nous dirigeons vers les Açores. Voici à présent Fort-de-France, puis Cap Kennedy... ». Tout se passait à une vitesse fulgurante.

Un bruit, soudain: Papa, derrière le canapé, ouvrait la porte.

- « Mais que fais-tu là? Déjà levé? Et tu as encore allumé la télé! Eteins ça, tout de suite!

- Mais, papa... bredouillait-il, les yeux écarquillés... Rembobine la cassette, et regarde...

- Quoi? dit le père. Tu divagues, ou quoi? »

Après quelques instants, le père d'Alex, par curiosité – tout de même! - remit la cassette en lecture. Durant vingt minutes, il ne put voir qu'un scintillement d'étoiles, comme sur les écrans de veille d'ordinateurs, avec une bande-annonce qui défilait imperturbablement:

Réservé aux enfants - Réservé aux enfants - Réservé aux enfants - Réservé aux enfants...

Esperanto :

Vojaĝo.

De pluraj noktoj, Alekso perturbita estis. Li ne dormis, pro tintiloj kaj tintadoj, kaj obsedita li estis pro la bildo de dika kaj ruĝa ulo, kun ŝvelaĉa vizaĝo de vivĝojulo.

Li neniam ŝatis la Kristnaskan Paĉjon, nek la tutajn aferojn pri tio, ĉar liaj gepatroj lin edukis la konvinkon, ke oni ne devas mensogi al la infanoj … Sed … Kial, do, tio mito revenis, ĉiunokte, por lin tikli ? Ĉu, eble, li devus ion riproĉi al li-mem ?

Ĉu la Kristnaska Paĉjo – kies oni bone volas akcepti kiel vera la ekzisto – sciis, ke Alekso diris al ĉiuj liaj amikoj, ke estis mito … ?

Li finfine decidis certa esti. Vespere, antaŭe enlitiĝi, li prunteprenis la patran kameraon. Li konfirmis, ke ĝi enhavis longdaŭran kasedon, kaj ĉu la baterio bone kargita estu. Li kamuflis la aparaton malsupre lia kapkuseno, kun fingro sur la ŝaltilo, kaj atendis. Kiom da tempo ? … Li dormis, lastmomente havinta la reflekson premi la butonon … Matene, li nenion vidis, nek aŭdis.

Li rapidege ellitiĝis (kompreneble !), konektis la kameraon, kaj … La tuta mondo ekdefilis fronte al li ! Unue, lia dormĉambro, kie oni povis lin dormanta vidi, kaj poste lia domo, lia strato, lia urbo, superflugita – per sledo, certege – kun tintadanta sono de multaj tintiloj. Poste, laŭta voĉo, samtempe severa kaj tenera :

« Ni nun estas supre la Ponto de Tancarville, kaj ni direktas nin al la Azoroj. Nun, jen Fort-de-France, jen la Kabo Kennedy … Tio rapidege okazis.

Subite, bruo : Paĉjo, malantaŭe la kanapo, la pordon apertis.

« - Sed … Kion vi faras, ĉi-tie ? Jam elliĝita ? Kaj vi ankoraŭ ŝaltis televidilon ! Tion haltu, tuj !

- Sed, Paĉjo, li balbutis, kun malfermegitaj okuloj … Surbobenigu la kasedon, kaj rigardu …

- Kion ? Ĉu vi deliras ? »

Iom poste, la patro de Alekso, pro scivolo, ekfunkciis la kasedon. Dum dudek minutoj, li povis vidi nur stelitan flagradon, kiel sur la komputilekranoj, kun tio flegme disvolvanta anonco :

« Rezervita al la infanoj - Rezervita al la infanoj - Rezervita al la infanoj - Rezervita al la infanoj - Rezervita al la infanoj - Rezervita al la infanoj - Rezervita al la infanoj …………………..

Une chapelle, à Rochefort-en-Terre (Bretagne) / Cxapelo, en Rochefort-en-Terre (Bretonio)

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Tue, 08 Dec 2009 21:09:37 +0000

Loïc Roussain has added a post:

Mi estas Bretona, kaj, kiel multaj Bretonaj, mi sxategas la cxapelojn, kaj la religian arton ...

Je suis Breton, et comme beaucoup de Bretons j'aime beaucoup les chapelles et l'art religieux ...

L'adresse de mon nouveau blog / La adreso de mia nova blogo

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Tue, 08 Dec 2009 20:24:47 +0000

Loïc Roussain has added a post:

L'adresse de mon nouveau blog est / La adreso de mia nova blogo estas :

http://www.ipernity.com/blog/loic.roussain

Déménagement / Translogxigxo

nobody@ipernity.com (Loïc Roussain) — Tue, 08 Dec 2009 19:56:07 +0000

Loïc Roussain has added a post:

Déménagement / Translogxigxo

Bonsoir à tous ! Je déménage ! Je transfère en effet, à partir d'aujourd'hui, mon blog http://blogloic.blospot.com vers celui-ci, beaucoup plus fréquenté par les espérantistes ! Cela va prendre du temps, bien sûr, mais ... j'en ai !

à bientôt, donc !

Eo :

Saluton al cxiuj ! Mia blogo translogxigxas, ekde hodiaux. Fakte, tie oni povas trovi ... multe pli ol esperantistoj !

Do, gxis baldaux !

Amike,

Loïc / Loiko