Posts from Minosun

La Ora Nombro 0.618

nobody@ipernity.com (Minosun) — Mon, 27 Oct 2008 06:54:29 +0000

Minosun has added a post:

La ora nombro 0.618

Ĉiu afero, se ĝi konformas al la ora proporcio, estas bela, racia, scienca kaj similaj. Ekzemple, oni trovis, ke laŭ la ora divido la horaranĝo estas la plej scienca vivmaniero, nome 15 horoj por aktivado kaj 9 horoj por dormado en diurno.

Do memoru la oran nombron 0.618 kaj vivu oran vivon!

Tro Terure!

nobody@ipernity.com (Minosun) — Thu, 28 Aug 2008 00:39:00 +0000

Minosun has added a post:

Tro Terure!

Bin Laden diris: Ĉinio estas nursola lando ne povanta esti ofendita en la mondo.

La kialo estas tia, ke la Baza Organizo iam sendis multajn teruristojn surprizataki Ĉinion, sed ĝi ricevis jenajn rezultojn:

Unu el ĝiaj teruristoj perdis orientiĝon ĉe tro kompleksa trefokruĉiĝo de aŭtovojo, kiun li interncis bombi.

Unu ne sukcesis sin enpuŝi pro homamasego en aŭtobuson, kiun li intencis bombi.

Unu volis bombi superbazaron, sed la teleregilo de la bombo estis ŝtelita.

Unu volis bombi urbodomon, sed ĉe la pordo estis forte batita de la gardistoj kun la diroj: “For de via akuzo; for de via peticio por laborsalajro!”

Unu sukcesis bombi karbominon kaj kaŭzis morton kaj vundiĝon de centoj da homoj, kaj reelŝteliĝis en la Bazon. Sed, post duona jaro, neniu raporto rilata al la afero aperis, pro tio la Baza Organizo ekzekutis lin sub la “mensoga krimo”.

Unu provis bombi en Kantono, sed tuj post kiam li eltrajnstaciiĝis, lia bombosako estis forrabita de friponoj sur fluge veturanta motorobiciklo. Li gapis dumlonge.

Unu iris bombi ĉinan ferŝtalan bazon en Tieling. Sed kiam li atingis tie, li trovis sin fraŭdita de Zhao Bensan. (Noto: Zhao Bensan, ĉina tutlande konata komikisto, naskiĝinta en Tieling, la urbo en Helongjiang provinco. Li ricevis nomon “fraŭdisto” pro tio, ke en komedio li sukcesis prifraŭdi iun sanan homon aĉeti lian paron da lambastonoj.)

Lastatempe, alia teruristino estis sendita al Chongqing por fari bombon, sed estis trompita kaj fariĝis kazin-fraŭlino.

Iu krimulo estis punpafata, sed ĉar la kugloj estis false fabrikitaj --- do malbonkvalitaj, la unua pafo ne fajris, sekve la dua, la tria… tiam la krimulo ekploris: “Mia frato, uzu tranĉilon! Tro Terure!”

Tradukita el retejo

jubilea nombro de 10000 vizitintoj

nobody@ipernity.com (Minosun) — Mon, 25 Aug 2008 06:02:20 +0000

Minosun has added a post:

En mia ipernity-spaco jam estis 10000 vizitintoj! Vere jubileindas la nombro! Okaze de tiu chi momento mi ne pensas pri mi mem, mi pensas pri tiuj, kiuj vizitis al mi. Ili donis al mi kuraghon, subtenon, amikecon kaj amon. Elkore mi dankas vin chiujn vizitintojn kaj vizitontojn kaj sincere bondeziras al vi chiaman bonan vojaghon en Ipernitio.

En la lasta monato mi estas okupita kaj eble en la venonta monato. Mi petas pardonon, se mi ne akurate respondas al vi, au se mi ne revizitas al vi.

Plej amike via

Minosun el Chinio

Ĉina Valentena Festo

nobody@ipernity.com (Minosun) — Thu, 07 Aug 2008 14:53:23 +0000

Minosun has added a post:

Ĉina Valentena Festo

Hodiaŭo estas ordinara kaj ĉiutageca, sed por ĉinoj ĝi estas neordinara, ĉar hodiaŭ estas ĉina Valentena Festo, kiun en Ĉinio oni nomas Qixi [Ĉiŝi] Festo.

Qixi Festo havas belan legendon, kiu koncernas amon. Antaŭ longlonge, laŭ la legendo, estis saĝa kaj modesta junulo en iu vilaĝo. Pro frua forpaso de la gepatroj li povis kunvivi nur kun siaj frato kaj bofratino. La bofratino estis kruela, ofte suferigis lin kaj devigis lin multe labori. Iun tagon, la bofratino postulis, ke li iru por paŝti naŭ bovojn, sed ke kiam li revenos, li devu havi dek.

La junulo, nomata Knabobovisto, paŝtis siajn bovojn, kiam Teksistino kaj aliaj feinoj el la Ĉielo nun sin amuzis surtere kaj sin banis en rivero. Sub helpo de maljuna bovo Knabobovisto konatiĝis kun Teksistino, kaj ili koramiĝis unu al la alia. Teksistino elŝteliĝis el la Ĉielo en la hommondon kaj fariĝis edzino de Knabobovisto.

Post geedziĝo, Knabobovisto kulturis, Teksistino teksis. Ili feliĉis en profunda amo kaj baldaŭ havis filon kaj filinon. Sed tiun ĉi aferon eksciis la reĝo de la Ĉielo kaj li ordonis, ke reĝino venigu Teksistinon al la Ĉielo.

Ne ekzistis vojo al la Ĉielo, kvankam Knabobovisto deziris suriri. La maljuna bovo tamen diris al li, kiam mi mortis, vi faru ŝuojn el mia haŭto, kaj surportu ilin, vi povos iri al la Ĉielo. Li tion faris, kaj kun siaj gefiloj li apenaŭ kaptis Teksistinon, sed tiam la reĝino elprenis oran harpinglon el sia hararo kaj svingis ĝin en aero, tuj aperiĝis rivero kun torentaj ondoj (t.e. la Lakta Vojo), kiu apartigis Knaboboviston disde Teksistino. Krom plorado ili nenion povis fari. Ilia firme neŝancelebla amo kortuŝis pigojn. Mil kaj mil da pigoj alflugis kaj formis Pigan Ponton. Tiel finfine Knabobovisto povis intervidiĝi kun Teksistino sur la ponto. Pro tio la reĝino permesis, ke ili povu renkontiĝi sur la Piga Ponto en la sepa vespero de la sepa lunkalendara monato en ĉiujaro en la galaksio.

De tiam, en la sepa vespero de la sepa lunkalendara monato en ĉiujaro amantinoj kaj amantoj amasiĝas antaŭ floroj kaj sub la luno por serĉi Knaboboviston kaj Teksistinon sur la Piga Ponto kaj por preĝi, ke ili havu lojalan amon kaj feliĉan vivon. Tiel ni havas Qixi Feston en Ĉinio.

Okaze de tiu ĉi tago mi bondeziras al vi ĉarman amon kaj feliĉan geamikiĝon, sincere kaj kore.

Pekinaj Olimpikoj multe faris rekordojn

nobody@ipernity.com (Minosun) — Sun, 13 Jul 2008 11:56:39 +0000

Minosun has added a post:

Baldaŭ leviĝos kurteno de la Pekinaj Olimpikoj en la 8-a de aŭgusto. Post pli ol sep jaroj da solida preparado, Pekino kreis multe brilajn “unuajn fojojn”.

La sama komitato organizas du sportokunvenojn

La modelo, ke la Pekina Olimpika Organiza Komitato sinsekve okazigos la Pekinajn Olimpikojn kaj la Pekinajn Paralimpikojn, estas unuafoje uzata en la historio de la Olimpikaj kaj Paralimpikaj Ludoj. Ĝi donis al estonteco gravan ekzemplon, per kiu oni plibone kunlaboras, la personaro plisufiĉe funkcias kaj la sportejoj povas esti pliefike profitataj.

Ĉina kulturo prezentiĝas maksimume

Ĉinio estas civilizacia antikva lando, kiu havas brilan historion de 5000 jaroj. La Olimpikaj Ludoj unuafoje alvenas al tiu ĉi lando. Kiel maksimume prezenti sian brilan kulturon estas granda defio por la organizanto kaj artistoj. Tamen oni povas esti kontentitaj pri la respondo donita de ili.

Ĉinoj kontribuis al la tuta mondo plej ŝatatajn ĉinajn kulturajn elementojn: ĉina sigelo, jado en oro, benitaj nuboj, zuan-kaligrafio (speco de antikva stilo de ĉina kaligrafio, ofte uzata en gravuraĵo sur sigeliloj) kaj tiel plu.

“Ĉina sigelo – vigla Pekino” kiel la embremo de la Pekinaj Olimpikoj jam estis tutmonde konata kaj okulfrapa ĉina simbolo, kiu plene sufloras perfektan kuniĝon de ĉina antikva kulturo kaj entuziasmo de la ĉinoj. “Jado en oro”, el kiu ĉiuj oraj medaloj estis faritaj, estas unuafoje fabrikita per du altkvalitaj materialoj en la historio de la Olimpikaj Ludoj. En Ĉinio jado montras altan virton kaj oro grandan aminon. Torĉo de “benitaj nuboj” perfekte kunigas en la ĉarma tuto ĉinan tradician nubobildon kaj paperan rulstangon. “Zuan-kaligrafio” sur la sigelo havas belecon de ĉina antikva hieroglifo

Enirbiletoj de la Pekinaj Olimpikoj

Estas sume pli ol 600 milionoj da enirbiletoj mendeblaj, tamen nun estas tre malfacile por aĉeti unu. Pro tro da aĉetantoj, la oficiala retejo de enirbiletoj iam paneis. Pri tiu ĉi fenomeno s-ro Jacques Rogge, prezidanto de la Internacia Olimpika Komitato ŝerce diris, ke la ĉina entuziasmo estas tro varma. Sendube, la kvanto de la enribelitoj faris rekordon.

La plej multaj teamoj partoprenos

Ĝis nun oni konstatis, ke 205 landoj kaj regionoj sendos sian teamon al la Pekinaj Olimpikoj. Tio estas la plej granda sportokunveno tra la historio de la Olimpikaj Ludoj. Interalie, svarmos en Pekino pli ol 20,000 raportistoj el la tuta mondo. Ankaŭ tio estas plej granda.

Birda Nesto kaj Akva Kubo

Birda Nesto posedas multajn mondajn plejaĵojn: la plej alta skalo, la plej kompleksa ŝtala strukturo, la plej alta tekniko, la plej kvante uzata el ŝtalo. Akva Kubo estas la Ŝtata Naĝa Centro, kiu estas nun la plej granda naĝejo en la mondo. Ĝiaj muroj kovritaj per bluaj aervezikoj havas ravan ĉarmecon. La tekniko, strukturo, materialo kaj ideo de Akva Kubo ankaŭ estas plej avantaĝaj en la mondo.

Karaj geamikoj, vi estas bonvenaj al la Pekinaj Olimpikoj! Pacon kaj feliĉon al vi!

Kiel respondi?

nobody@ipernity.com (Minosun) — Sat, 28 Jun 2008 03:30:05 +0000

Minosun has added a post:

Kiel respondi?

En Ĉinio ekzistas tiaj virinoj, kiuj, por sondi kiel grade li amas ŝin, emas demandi al sia amanto, kiun vi savus, se mi kaj via patrino samtempe falus en akvon kaj tiam vi povus savi nur unu.

Porko postvivis post 36 tagoj

nobody@ipernity.com (Minosun) — Wed, 25 Jun 2008 14:58:22 +0000

Minosun has added a post:

Porko postvivis post 36 tagoj

La fortega tertremo okazinta 21-an de majo en Wenchuan de la provinco Sichuan kaŭzis multnombran morton de estaĵoj, sed en ĝi ankaŭ kreiĝis multaj vivaj mirakloj. Porko de kamparano estis savita de armeanoj el la ruinaĵo en 17-a de junio --- jam 36 tagojn post la tertremo.

Tio estis dika porko, kiu pezis 150 kilogramojn antaŭ la tertremo, sed kiam ĝi elsaviĝis, la pezo malpliiĝis al 50 kilogramoj. Veterinaro Pan analizis, kial la porko povis postvivi post 36 tagoj:

1. Ĝi havis 0.5 metron altan spacon post la tertremo. La alteco malpermesis ĝin stari kaj multe sinmovi, tio garantiis konservi ĝian energion.

2. Dum esti entenata, ĝi manĝis nur lignokarbon, kiu falis ĉirkaŭ ĝi de subtegmento.

3. Ĝia diko helpis al ĝi.

4. Kelkaj pluvoj ĝin malsoifigis.

5. Kaj laste, sed grave, ĝi volis vivi. Ne imageble, kiel ĝi eltenis la malfacilaĵojn dum tiel longa tempo?

“Ĝi estas porko korskuanta la homon. Lasu ĝin vivi ĝis ĝia natura vivfino, ĉar ĝi treege sopiras pri vivdaŭrado!” Multaj civilanoj kaj retanoj apelaciis, ke ne faru ĝin surtablaĵo. Konstruota Tertrema Muzeo laŭis la apelacion kaj aĉetis la porkon kontraŭ 3008 juanoj por vivteni ĝin ĝis ĝia natura morto.

Oni donis al la porko novan nomon: Zhu Jianqiang (Porka Nefleksebleco).

Mosoj Kaj Ties Geedziĝmoro

nobody@ipernity.com (Minosun) — Thu, 19 Jun 2008 12:36:26 +0000

Minosun has added a post:

Mosoj Kaj Ties Geedziĝmoro

Iunokte, la luno brilas, zefiro karesas. De malproksime, kie dormas montaro kaj Lugu-lago kiu etendiĝas ĝis la piedo de la montaro, apenaŭ aŭdiĝas ekbojo; mosa viro en rendevua kostumo alproksimiĝas sur zigzaga vojeto, kiu kondukas al vilaĝo, verŝajne kun kelkaj familioj.

Li hezitas antaŭ domo pro ekscitiĝo, iom poste li tamen fajfis trifoje inter fingroj kaj lipoj. Tio estas antaŭdifinita rendevua signo. La pordo malfermiĝas antaŭ belvizaĝa virino, ankaŭ en festa vesto. La viro sekvas sian koramatinon en ŝian buduaron… Ĉe la mateniĝo li foriras de sia amatino - se procize diri - sia edzino kaj aliras sian hejmon por novtaga laboro.

Tio estas oftaj scenoj en la mosaj vilaĝoj, kie troviĝas treege eksterordinara geedziĝmoro, nome ‘Viziteska Geedziĝo’, kiun havas nur la mosoj (anoj de unu el la ĉinaj minoritatoj kun kvardek mil da loĝantaro). Ili vivas en la regiono Liĝan de la provinco Junnan. La mosoj (fakte nur parto el ili) restas ankoraŭ en la matriarka socio. Viro, se li korinklinas iun virinon, devas nokte enviziti ŝian hejmon por ĝui geedziĝan vivon kaj je tagiĝo foriri de la domo, t.e. ili ne povas tagvivi kune laŭ la moro. La mosoj vivas dumvive kun sia patrino, havante patrinan familinomon. La viroj ne edziĝas kaj la virinoj ne edziniĝas, sed ili havas geedziĝan vivon nur dum nokto kaj nur ĉe virino. Ilia kuniĝo cele estas nur por generi idaron.

La infanoj naskitaj de mosoj estas nutrataj kaj edukataj de virinflanka familio kaj ne vivas kun sia patro. Mosa viro (patro) vizitas siajn fil(in)ojn kun donacoj nur kiam ili naskiĝis aŭ en festoj. Li ne havas devon nek respondecon helpi siajn gefilojn, li respondecas nur pri la gefiloj de siaj fratinoj. Kaj kiam li maljuniĝas, liaj genevoj prizorgas lin ĝis li mortas.

La viziteska geedziĝo inter moso kaj mosino entute baziĝas sur amo, kiu decidas kiom da tempo daŭriĝas ilia geedziĝa rilato. Ilia kuniĝo estas plenlibera, ne konsideranta statuson kaj eknomiajn kondiĉojn de la amat(in)o, nek dependanta de sia patrino aŭ aliaj personoj, kaj ilia disiĝo ankaŭ estas tute libera: se la amo ŝrumpas, la mosino ne plu malfermas la pordon; se la samo okazas ĉe la moso, li diras: “Estontece mi ne vizitos vin.” Tiam la geedziĝeco finiĝas deklarate.

Laŭ konigo, tiu ĉi geedziĝa sistemo estas unika poliginio nun ankoraŭ praktikanta en la mondo. Pro ĝiaj ekzoteco kaj allogeco kelkaj eksternaciaj ĉinviroj vizitas al la vilaĝoj por provi envizitadon, sed neniu sukcesis, ĉar la mosinoj rifuzas enviziton de eksternaciuloj.

Kiu Tago Estas Hodiauh?

nobody@ipernity.com (Minosun) — Fri, 13 Jun 2008 01:23:36 +0000

Minosun has added a post:

Kiel kutime, chi-matene mi ellitighis je la 7-a horo. Mia edzino demandis al mi kun miro: "Vi iros labori hodiauh?"

"Jes!" Mi miris pro shia demando.

"Hodiauh estas sabato." Shi klarigis.

"Ne, hodiauh estas merkredo." Mi korektis shian klarigon.

Tiam mia filino, kiu ankauh estis preta por viziti lernejon, auhdis nian konversacion kaj diris: "Hodiauh estas vendredo!"

......

Mi kaj mia edzino ridegis ghis spira perdo... Char ni tri vivas en malsama tago! (Fakte hodiauh estas vendredo!)

Ovo en mano de virino...

nobody@ipernity.com (Minosun) — Wed, 04 Jun 2008 12:46:30 +0000

Minosun has added a post:

Geedzoj Tono kaj Nana havis sian butikon de ĉiutagaj necesaĵoj. Kutime Tono vendis, sed klientoj ofte plendis, ke liaj ovoj estas malgrandaj. Pri tio li miris. Iom da tempo post observado li trovis la kialon. De tiam li lasis al sia edzino vendi ovojn kaj la afero prosperis multe.

La kialo estis en tio, ke la manoj de Tono estis grandaj kaj dikaj. Kontraste al liaj manoj la ovoj ŝajnus malgrandaj. Sama ovo en raspa mano de viro kaj en delikata mano de virino, en rigardoj de klientoj, estas ne same granda.

La Plej Novaj Donitaĵoj el La Tertreme Plagita Regiono

nobody@ipernity.com (Minosun) — Sat, 24 May 2008 04:21:09 +0000

Minosun has added a post:

La Plej Novaj Donitaĵoj el La Tertreme Plagita Regiono

La fortega tertremo okazinta 12-an de majo en la gubernio Wenchuan de la provinco Sichuan, Ĉinio, ĝuste tiam, kiam oni laboris aŭ havis kurson, kaŭzis grandegan nombron da mortintoj kaj vunditoj kaj nekalkuleble havaĵan perdiĝon. Dum la tertremo kaj la sekvantaj multfojaj posttertremoj multegaj ŝoseoj, fervojoj, pontoj, elektraj, akvaj kaj komunikilaj ekipaĵoj estis terure detruitaj. Kelkaj urboj kaj urbetoj jam ruiniĝis.

Laŭ la plej nova informo de oficiala kanalo, ĝis la 19-a horo de 23-a de majo, la plej novaj donitaĵoj montris:

- Mortintoj 55239; vunditoj 281066.

- Disfalitaj domoj 5.4619 milionoj.

- 19 urboj kaj regionoj trafitaj; la areo de la gravaj plagitaj lokoj superis 100000 kvadratajn kilometrojn.

- Sume pli ol 140000 armeanoj kaj policanoj partoprenis en la savado kontraŭ la katastrofo.

- Savistoj savis 83988 trafitojn el la ruinaĵoj.

- En la plagitajn lokojn 9543 imunigistoj jam estis senditaj; 19.2 milionoj da tunoj da asepsiloj atingitaj. Ĝis nun en la plagitaj lokoj ne okazas epidemio.

- 50766 kadavroj kremaciitaj aŭ enterigitaj.

- Pli ol 5 mililono da homoj urĝe bezonas tendojn aŭ simplajn ĉambrojn por loĝi.

- Pli ol 200000 homo/fojaj volontuloj laboras por psikologia helpo en la plagita provinco Sichuan.

Mia Libreto Eldoniĝis

nobody@ipernity.com (Minosun) — Fri, 25 Apr 2008 03:10:49 +0000

Minosun has added a post:

Kun granda ĝojo mi alŝutis tiun ĉi broŝuron, kiun mi verkis. Mi bone scias, ke ĝi estas modesta en la preso, tamen sincera kaj amika en la enhavo. Mia vojaĝo en Japanio, precipe mia restado ĉe japanaj esperantistoj donis al mi tiel fortan impreson, ke mi devas ion skribi. Do mi havis mian skribaĵon, kiu aperis ĉin-esperante en la Ĉina Esperanta Forumo. Tute eksder mia atendo, ĝi kaŭzis granda sensacion ĉe la legantoj. Multaj retejoj transaperigis ĝin, multaj retanoj laŭdis ĝin… kaj la Ĉina Fervojista Esperanta Asocio eĉ volonte finance helpis min kaj eldonis ĝin en la formo de libreto. Mi estas kontenta, ke mia unua libro rilatas ĝuste al Japanio kaj ties esperantistoj. Tio estas atesto pri la amikeco inter Ĉinio kaj Japanio kaj kara memoraĵo inter mi kaj japanaj esperantistoj.

Ĉi tie mi devas danki al mia mentoro 85-jarojn aĝa, sinjoro Li Sen, kiu estas prezidanto de la Ĉina Fervojista Esperanta Asocio, kaj ankaŭ estas redaktoro kaj financa helpanto de mia libreto.

Mi Estis Intervjuita de Televizia Stacio Yushui

nobody@ipernity.com (Minosun) — Sat, 12 Apr 2008 02:46:28 +0000

Minosun has added a post:

Mi Estis Intervjuita de Televizia Stacio Yushui

Hieraŭ posttagmeze (vendrede la 11-an de aprilo) en mia propra hejmo mi akceptis intervjuon de la Televizia Stacio de la Distrikto Yushui en mia urbo Xinyu. En tiu ĉi distrikto vivas 67 cent-mil enloĝantoj.

La origino de la afero estas interesa. La lastan sabaton mi hazarde kaptis specialan televizian programon Vento de Yuanhe (Yuanhe estas nomo de rivero en la urbo Xinyu) de la Tetevizia Stacio Yushui. La programo ĉiusemajne prezentas unu personon, kiu faris elstaran kontribuon en iu(j) kampo(j). Dum mi rigardis la programon, kiu prezentas poeton el nia distrikto, ekvenis al mi la ideo, kial mi ne povus surtelevidiĝi – ankaŭ mi faris multon por Esperanto kaj iagrade akiris laŭdindajn atingojn. Kaj cetere, multaj ne konas pri mi, nek pri la signifo de mia laboro. Kial mi ne min prezentu al la socio kaj propagandu Esperanton profite el tio. Jen, hieraŭ antaŭtagmeze mi vizitis la stacion kaj feliĉe la estro akceptis min. Koncize kaj rekte mi klarigis al li mian alvizitan celon kaj montris miajn “grandajn” kontribuaĵojn. Tute ekster mia atendo, la estro trovis en mi “gravan homon”, kiu raras en nia distrikto, kaj siatempte tuj decidis: “Do vi vin iom preparu; posttagmeze ni intervjuos vin en via hejmo.”

Je la 3a horo posttagmeze ili akurate venis. Sume tri homoj: ĵurnalisto, televizia kameraisto kaj asistantino. Ili demandis, kamerais, fotis, kontrolis kaj eĉ legis tion, kion ili ne komprenis. Mi do respondis, pozis, klarigis kaj montris miajn verkojn kaj tradukojn en paperaj kaj enretaj, leterojn el eksterlandoj kaj fotojn faritajn en alilandoj. La intervjuo daŭris unu horon kaj duonon. Ili kontentis pri mia konduto dum la intervjuo, ĉar mi pozis nature, parolis trankvile kaj bone priparolis, kio estas Esperanto, kia signifo estas mia laboro, kiujn atingojn mi akiris, kaj tiel plu.

La speciala programo pri mi surtelevidiĝos en la sekvantaj sabato, dimanĉo kaj post tiuj lundo (19,20,21 de aprilo).

Kiu Sin Hipokritas en La Evento 3-14 en Tibeto?

nobody@ipernity.com (Minosun) — Mon, 07 Apr 2008 15:10:07 +0000

Minosun has added a post:

K Kiu Sin Hipokritas en La Evento 3-14 en Tibeto?

L La foto maldekstra, kiun CNN aperigis en sia CNN.com, montras, ke sur strato veturas du militveturiloj, apud kiuj aŭto brulas kaj antaŭ kiuj du homoj kuras. Sed laŭ la originala foto (dekstra), CNN formankigis la alian duonon de la tuta foto, kie multaj ribeluloj forĵetas ŝtonojn al la militveturiloj kaj fone videblas densaj fumoj, kiujn ankaŭ la ribeluloj faris.

La 17-an de marto en sia retejo BBC aperigis tiun ĉi foton kun sia aldonita ekspliko: “En Lasao troviĝas multaj armeanoj.” Sed la fakto estas, ke armitaj policanoj helpas kuracistojn kaj flegistinojn savi vunditojn. La blanka aŭto estas ambulanco, ne militveturilo.

Tiu ĉi foto aperis en Berliner Morgenpost, kiu diris, ke armitaj policanoj kaptas tibetanon. Sed la vero estas, ke ili savas hanon atakitan.

La germana N-TV en sia retejo aperigis tiun ĉi foton, kiu montras, ke 4 policanoj tenantaj en mano bastonon persekutas manifestaciantojn. La ekspliko de la foto: “Ĉinaj policanoj subpremas protestantojn.” Sed la foto fakte prezentas alian aferon, ke nepalaj policanoj fordisigas manifestaciantojn en Katmanduo la 17-an de marto.

Laŭ eksterlanda amaskomunikilo, la 29-an de marto en Nov-Delhio, Hindio, Dalaj Lamao deklaris, ke ĉinaj armitaj policanoj sin pseŭdovestis lamaoj por esti tia afekto, ke lamaoj agitas tumulton. La foto estas lia nomata pruvilo, kiu do disfamiĝis inter amaskomunikiloj. Sed la fakto tuj disrompis la pruvon: tiu ĉi foto estis farita jam en 2001-j, kiam oni produktis filmon Legendo de Ĉielĉeno kaj bezonis amasajn aktorojn, kiuj devas sin vesti per la lamaaj vestoj.

Helpu min, mi petas

nobody@ipernity.com (Minosun) — Wed, 26 Mar 2008 15:03:15 +0000

Minosun has added a post:

Karaj geamikoj el Ipernity,

Mi preparas skribi disertaĵon pri ĉina E-movado. Por tiri profiton el viaj spertoj ĉi-rilataj mi petas, ke vi helpu min por la jenaj demandoj:

Se vi estas izolita, kiel vi aktivas por Esperanto? Kaj kiamaniere vi kontribuas al la evoluo de Esperanto?

Se vi estas klubano, ĉu vi povus prezenti, kiel via klubo funkcias? Ĉu ĝi havas laboran planon por jaro, sezono aŭ monato? Se jes, mi petas, montru la planon.

Se vi estas kunordiganto de iu organizaĵo, kiel vi gvidas kaj vigligas ĝin?

Kiam vi kolektiĝas, kion vi faras ĝenerale?

Eble vi spertis alilokajn kaj aliulajn okazojn, kiuj vin forte impresis, do dividu tiujn al mi, mi petas.

Estas bonvenaj ĉiuj proponoj, sugestoj, konsiloj kaj elpensoj.

Viaj respondoj meritas valoron, eble ne nur por mi. Mi elkore antaŭdankas.

La Aferoj, Kiujn Okcidentaj Turistoj Vidis en Lasao, Tibeto

nobody@ipernity.com (Minosun) — Sat, 22 Mar 2008 14:58:58 +0000

Minosun has added a post:

El The Daily Telegraph (18an de marto): 25-jaraĝa Claude Balsiger el Svisio diris: “Junuloj plenumis agojn kaj maljunuloj subtenis la agojn per akraj krioj, kiuj elbuŝiĝis kvazaŭ tiuj el lupoj.”

Balsiger rememorante diris: “Mi vidis, ke almenaŭ 7-8 hanoj estas atakataj per ŝtonoj kaj pugnoj, ke iu maljuna hano estas savita el budaanoj de kelkaj maljunaj tibetanoj, kaj ke alia hano saviĝis sub la helpo de kanada turisto.”

Kanada turisto 19-jaraĝa John Kenwood diris, ke li vidis, ke unu hano mortis atakite. Kenwood rivevis telefonan intervujon de Toronto Star. Li tiutempe priskribis, ke kiam li estis permesita forlasi hotelon, li vidis, ke sur la ĉefa Strato Pekino en Lasao troviĝis ankoraŭ amasoj da rubaĵoj kaj kelkaj aŭtoj ankoraŭ bruliĝantaj. Multaj butikoj estis bruligitaj.

Kenwood rememorante diris, en la tago, en kiu okazas la tumulto, li ĝuste estis en la centro de la urbo. Li vidis, ke tibetanoj trude haltigis publikajn aŭtobusojn kaj personajn motorbiciklojn, kiam kiuj preterpasis ilin. Ĉio, kio havas signojn kun ĉinaj ideogramoj, estis la celo atakata de ili, aŭ frakasita aŭ forrabita.

Tiam, Kenwood vidis la plej malbonan scenon: juna hano, kiu kondukas belan motorbiciklon, estis trude barita de tibetanoj, kiuj tenas ŝtonoj en la mano. “Verŝajne li ne havas percepton, kio okazas antaŭ li. Li levis siajn manoj kun la orkolora kasko sur la kapo, ne sciante, kion li devas fari.” Kenwood priparolis.

Poste bando da ĉirkaŭ 15 violentuloj kun pli ol du metroj longaj metalaj bastonoj komencis bati tiun hanon. Kiam la hano falis batite, la perfortaĵo ankoraŭ daŭriĝis ĉe la falinto. “Poste ili forprenis la kaskon kaj daŭre frapis lian kapon.” Kenwood diris.

“Kvankam mi ne povas konstati, ĉu la hano estas mortigita aŭ ne, tamen mi preferas kredi, ke li estas ĝismorta batite. Surloke plenas sango. Lia vizaĝo kovriĝas per sango kaj oni ne povas ĝin distingi.” Kenwood diris al Toronto Star.

Kenwood vidis ankaŭ kelkajn kestojn plenajn de ŝtonoj, kiuj estas proponitaj al tibetaj ĵetantoj ataki hanojn. “Mi opinias, ke la ago verŝajne estas planita. En la finiĝo de tiu taga perfortaĵo el konstruaĵoj de Lasao leviĝis grandaj fajroj. Ĉie estas densaj fumoj. Mi neniam vidis tian violenton, en kiu budaanoj partoprenas.

Serge Laĉapelle el Montrealo, Kanado, rememorante diris: “Vendejoj estas entute finbruligitaj. Multaj konstruaĵo estas detruitaj.

Times diris, ke kiam eksterlandaj turistoj forlasintaj Lasaon priparolis la dum-du-tagan tumulton okazintan en Lasao, ĉiuj sentis sin profunde ŝovita kaj timigita, precipe tiam, kiam ili vidis, ke la perfortuloj kun kriegoj batas preterpasantajn hanojn per metalaj bastonoj.

Letero Postlasita de Viro Sin Mortiginta

nobody@ipernity.com (Minosun) — Sat, 22 Mar 2008 05:51:13 +0000

Minosun has added a post:

Letero Postlasita de Viro Sin Mortiginta

（ŝercaĵo）

Kelkajn jarojn antaŭe mi edziĝis al vidvino, kiu havas jam plenkreskintan filinon. Poste mia patro edziĝis al mia edzina filino, kiu do fariĝis mia duonpatrino kaj mia patro fariĝis mia duonfilo. Du jarojn poste mia edzino naskis al mi filon, kiu do estas frato de mia duonpatrino. Mia filo nomas min patro kaj mi nomas mian filon onklo. Mia duonfilino naskis al mia patro filon, kiu do estas mia frato, sed li devas nomi min avo. Mi estas edzo de mia edzino, dum mia edzino estas patrino de mia duonpatrino, t.e. mia avino, kaj tial mi estas avo de mia memo. Nu, mi volas min mortigi…

一个男性自杀者的遗书：

几年前，我跟一个寡妇结了婚，她有一个已成年的女儿，后来我父亲跟我妻子的女儿结了婚，我女儿就成了我的继母，我父成了我婿。两年后我妻子为我生了个儿子，他是我后母同母异父的弟弟，我儿子管我叫爸，我管我儿子叫舅舅。我女儿又为我的父亲生了一个儿子，他是我的弟弟，但他又必须得叫我外公。同时我是我妻子的丈夫，我妻子即是我后母的母亲是我的外婆，所以我是我自己的外公。于是我想到了死……

Mia Vojaĝo en Japanio

nobody@ipernity.com (Minosun) — Mon, 17 Mar 2008 15:59:57 +0000

Minosun has added a post:

Mia Vojaĝo en Japanio

Mia realiĝo vojaĝi en Japanio kaj partopreni en la Jokohama Kongreso dankas al Japana Esperanto-Instituto, kiu finence invitis min pro mia aktiveco en Esperantumado, kaj al miaj japanaj prizorgantoj ĉefa kaj subĉefaj, kiuj donis al mi hejmecan kaj malavaran helpon. Dum mia 15-taga fascina restado en Japanio mi ĉiam impresiĝis pulse kaj impulse.

La unua persono, kiun mi renkontis en Japanio, estis sinjoro Hashiguchi Shigejuki en Fukuoka. Li estas serioza, delikata kaj prizorgema. Antaŭ mia ekiro al Japanio, li ellaboris por mi treege detalan vojaĝohoraron. Dum la tutaj du tagoj en la urbo, mi loĝis en lia domo, manĝis en lia hejmo kaj diversaj restoracioj, dormis sur tatamo kun japana negliĝo, promenis inter verdaj arboj, laŭiris trotuarojn, vizitis muzeojn, templojn kaj pitoreskejojn, ripozis ie ajn, kie certe ne mankis al mi interesoj, ĝuis banadon en endoma termika fonto, festenis kun surlokaj esperantistoj… Oh, mi anhelas. Tiuj ĉi verboj sufiĉe klarigis la intencon de Shigejuki, ke mi laŭeble konu japanajn aspektojn en tiel mallonga tempo… Kaj nun, kiam mi estas en mia propra hejmo, lia prizorgado ankoraŭ ne ĉesis: antaŭ kelkaj tagoj li sendis al mi fotaron prikongresan en lumdisko, kiun li mem faris.

En la tria tago, en Arao-trajnostacio mia ĉefhelpanto, sinjorino Jasumura Midori kaj ŝia edzo bonvenigis min. Nun mi restis en la hejmo de Midori en Kumamoto. La loĝdomo duetaĝa, kie mi fartis, staris aparta, japaneska, kun multe lokaj ornamaĵoj preskaŭ el ligno. Ĉirkaŭ ĝi kreskas malsame specaj kaj formaj plantoj. Iom fore etendiĝis kampoj delikataj kulturitaj. Mateniĝe aŭdiĝis venteto kaj pluveto, posttagmeze klare ĉirpis insektoj, nokte sonetis mia meditado. Ĉarma loko. Bela medio. Ĉie kvietis kaj puris. Mi ekhavis impreson, ĉu la cirkonstancioj helpas japanojn havi longan vivdaŭron. Sinjorino Midori donis al mi multe finencan helpon, delikatan prizorgon kaj serenan patrinecon. Ĉe ŝi mi sentis min familiara kaj grande amikeca.

En la sekvanta tago, al alia helpanto, sinjorino Nakajama Kuniko vicis ĉiĉeroni min. La tago belis, la suno brilis kaj mi viglis. Ni veturis per aŭtobuso, en kiu komence sidis nur ambaŭ ni. Mi diris, ke ĝi estas nia speciala veturilo. Elaŭtobusiĝante, mi jam ekvidis imponan, grandiozan kaj evidente antikvan kastelon, tio ja estas Kumamota Kastelo. Ni ascendis laŭ la ŝtuparo kaj staris sur la plej alta etaĝo, superrigardante la tutan panoramon de Kumamoto. Mirigis min japanaj antikveco kaj moderneco.

Alian tagon, la unuan de aŭgusto, Sinjoro Kino akceptis min kun sia aŭto. Li cetere estis mia kontaktanto en la reto por mia vojaĝo anstataŭ s-rino Midori, ĉar ŝia komputilo ne funkciis. La ekskurso plenis je naturaj aferoj: en Antaŭakva Templa Ĝardeno --- mi nomis ĝin homa paradizo --- la montetojn kronas smeraldaj herboj kaj nigreverdaj arboj, malgrandaj kaj varie formaj; en la akvo libere naĝas fiŝoj, kiuj amase sin direktas al vi, se vi ilin fotas; la vojetoj zigzagas, ĉiam sin kondukante al nova pli mirinda loko, kie oni nepre haltas pro ĝia allogeco; nu, eĉ pli gapige --- nun ni staris ĉe la rando de la kratero de Vulkano Aso, la plej granda kratero tra la mondo. Tiumomente el ĝi ŝprucis fumoj, kiuj --- Kino diris --- estas venenaj. Li diris ankoraŭ: “la ŝpruco de fumoj estas malofta, sed vi renkontis la fenomenon.” Mi ridete respondis: “Esperanto kaj Zamenhof favoras min!” Vespere ni havis grande intiman bankedon kun surlokaj samparolantoj kaj s-ro Hazairin el Indonezio en la familia restoracio de s-ro Takeshi Joshida, kiu estas amiko de Kino.

Mi loĝis kvar tagojn en la domo de s-rino Midori. Je la 3a ni kune flugis al Jokohamo, mia fina celloko. Kie mi enloĝis en marista hotelo, Escale Yokohama. Samĉambranoj estis Tadacuna el Japanio, Hazairin el Indonezio, Song Jingquan kaj mi el Ĉinio.

La kongresa vivo grande diferencis. Ĉi tie troviĝis alistilaj ĉarmoj: Kunveno post kunveno. Prelego, denove prelego. Vesperoj, jen nacia, jen internacia. Ĉie paperoj, kurieroj, propagantiloj, gazetoj, dokumentoj kaj ioj aliaj similspecaj. Kongresanoj klopodis babili, disduti, paroli, paroligi, prelegi, oratori, kanti, klarigi … kaj eĉ fluege kaj verve anonci ĉe aŭkcio. Intense, serioze, bonorde, efike kaj plene sukcese. La kongreso plene montris talenton, fervoron, saĝon kaj gastamon de nia japana samideanaro.

Tuj post la UK mi laŭvoje vizitis kelkajn urbojn en mia lando, kiaj Shanhajo, Suzhou, Hangzhou, Duobao Templo kie aktivas bonzaj esperantistoj, por raporti miajn spertojn kaj pensojn en mia restado en Japanio.

Mi dankas. Mi sincere dankas al tiuj, kiujn mi menciis ĉi-supre, precipe al s-rino Midori, kiu donacis al mi librojn volorajn al dek mil enoj kaj multe aliajn helpojn. Kaj kun danko mi ne povas forgesi s-ron Hori Yasuo, estrarano de UEA, kiu sendis al mi siajn librojn Raportoj el Japanio por ke mi konu Japanion, antaŭ mia ekveturo, kaj s-ron Harada Tsukuru, tre famkonata vicitano en Skajpujo, kiu multe helpis min en la reto por mia vojagho.

Aparte mi dankas al JEI kaj japana esperantistaro, kiuj donis al mi tiom belegan bonŝancon koni Japanion, sperti la kongreson kaj konatiĝi kun tiom belaj kaj neforgeseblaj amikoj.

Tagnotoj pri Mia Vojaĝo en Japanio (8)

nobody@ipernity.com (Minosun) — Tue, 11 Mar 2008 14:20:31 +0000

Minosun has added a post:

La 3-a de aŭgusto

La tajfuno surteriĝis al la insulo Kyushu jam hieraŭvespere kaj ĝis tagiĝo la ŝtormo ankoraŭ furiozis. La hejmo de Midori situas ĉe la bordo de la interna maro Ariake, for de la marlinio havas nur dekkelkajn minutojn da veturado. Kiam la tajfuno atingis ĉi tien, ĝia forto jam reduktiĝis. Japanio estas lando kun multaj naturaj katastrofoj, tertremoj, cunamoj kaj tajfunoj vizitas la landon de tempo al tempo.

Midori ellitiĝis certe frue, ĉar ŝi devas bone aranĝi ĉiujn hejmajn aferojn kaj cetere prepari matenmanĝon. Post manĝo, venis panbul-aŭto, kiu akceptas la 93-jaraĝan patrinon de Midori. Ŝi devas forlasi la hejmon almenaŭ 9 tagojn, la patrino ne estos prizorgata --- Ryujiro sole ne povos tion fari. Tial ili provizore loĝigas ŝin en komuna domo de maljunuloj.

Post foriro de la patrino de Midori, ankaŭ ni survojiĝis. Duonsurvoje, la ŝtormo eĉ pli furiozis kaj aŭtoj sur la ŝoseo apenaŭ videblis. Ryujiro gardeme stiris. Tiam Midori iom maltrankviliĝis: Ĉu la aviadilo povos ekflugi akurate? Ĉu ni devos restadi kelkajn tempojn en la aerodromo? Sed kiam ni atingis la flughavenon, la vento jam velkis, la pluvo jam ĉesis. Midori diris, ke mi estas feliĉa homo (vere, en Japanio mi renkontis multajn feliĉaĵojn!). En la aerodromo ni kolektiĝis kun alia kumamota esperantistino. Ni adiaŭis s-ron Ryujiro, mia duvorta amiko kaj forflugis je la akurata horo 11:05, ne influite de la tajfuno.

Post unu horo kaj duono ni atingis la flughavenon Haneda, kiu estas granda, ĉe maro. Ni tagmanĝis tie kaj poste veturis per interurba ekspresa trajno al Jokohamo --- la loko, kie okazos la 92-a Universala Kongreso de Esperanto. Denove post pli ol unu horo ni atingis la urbon Jokohamo.

Mi estis loĝigita en la hotelo Escale Yokohama. La ĉambro estas ankaŭ japaneska, la dormilo ankaŭ tatamo. Midori kaj ŝia amikino loĝas en alia hotelo. Miaj samĉambranoj estas: TADACUNA Nomra, Hazairin R.JUNEP kaj SONG Jingquan.

Vespere je sepa horo, ni ĉiuj invititoj kaj ĉiuj prizorgantoj ĉeestis en nia hotelo al interkonatiĝa vespero organizita de JEI. Ĉiuj invititoj prezentis sin kaj sian okazapenson en sia restado en Japanio.

Tagnotoj pri Mia Vojaĝo en Japanio (7)

nobody@ipernity.com (Minosun) — Wed, 05 Mar 2008 12:16:20 +0000

Minosun has added a post:

La 2-a de aŭgusto

Ekde mia alesto al la hejmo de Midori, ĉiutage mi veturas inter Arao, Nagasu kaj Kumamoto, neniam haltigante miajn paŝojn. Ĉiutage malsama persono akompanas min; ĉiutage estas malsama loko, kiun mi vizitas. Povas dirite esti kulmina la prizorgemo de la japanaj amikoj.

Finfine mi havis duontagan senokupitecon povi ripozeti en hejmo --- ĉu tio ne estas intenca “plano”? Mi sidis antaŭ la fenestropordoj, legante libron donacitan de mia amiko. Subite, susure pluvetis. Iome post iom la pluveto densiĝis kaj fine fariĝis pluvonebulo. La fono de la pluvonebulo estas malklara konturo de la monteto, malprecizaj profiloj de la ekzotikaj arboj kaj nebula vasteco de la sovaĝejo. La bildo kvazaŭ estus miraĝo. Mi haste formetis mian libron, puŝis la pordon kaj eliris. Mi staris en la pluvo. Ryujiro urĝe sekvis min, kunportante grandan nigran ombrelon, kaj tenis ĝin super mia kapo. Pluvon sekvas nova vetero. Ĉu al homo ne okazas la samo? Vere mirinde, mi jam havis multajn tagojn en Japanio, ĉiutage klopodis vagi ekstere, neniam renkontis pluvon, sed hodiaŭ kiam mi ripozetas, mi ĝuis la miraklon de pluvo. Ne estas malvera, ke bona pluvo konas “ĝustan tempon”.

Antaŭ tagmanĝo, venis aŭto, el kiu aperis kvin homoj. Jen familio: geedzoj, kiuj estas esperantistoj, kaj iliaj tri gefiloj. La edzo havas bonan Esperantan nomon: Printempo. Krom la japanan kaj Esperanton li parolas ankaŭ la anglan, la mandarenan kaj la kantonan. La edzino estas elmigrinta ĉino. Ili konatiĝis en Hongkongo, kiam ili tie lernis Esperanton. Tiel ekestis tiu ĉi internacia geedziĝo.

Post tagmanĝo, la familiaro kaj mi veturis al la naskiĝloko de modernepoka amikeco inter Japanio kaj Ĉinio --- Muzeo pri la fratoj Miyazaki. La pluvo ankoraŭ falis, ĉie estus kvazaŭ lavite. La aero freŝis, la vidaĵoj amindis. Printempo ŝajne forgesus la vojon kaj, farinte kelkajn ĉirkaŭveturojn, finfine trovis la pordeton nerimarkindan. Ĉe la enirejo estas homalta steleo, sur kiu estas la epigrafo skribita de LIAO Chengzhi: “La loko, kiun iam vizitis sinjoro SUN Zhongshan”. La muzeo estas malgranda, sed tre kvieta. Krom ni kelkaj, neniu turisto restis tie. Ene troviĝas nur la malnova loĝejo, en kiu antaŭe loĝis la familio de Miyazaki, kaj vico da du duetaĝadomoj kunligitaj, kiuj estas materialejoj. SUN Zhongshan dufoje vizitis en Arao la hejmon de Miyazaki. Unuafoje estis en la jaro 1897, kiam SUN fuĝis al Londono kaj estis tie arestita de la ambasadorejo de Qing-dinastio. Post multaj riskoj li fuĝis al Jokohamo kaj poste en Arao pasigis dusemajnan fuĝantan vivon. Duafoje en 1913, post la lanĉiĝo de la Revolucio de 1911 kaj la stariĝo de la Ĉina Respubliko li faris oficialan viziton al Japanio. La fratoj MIYAZAKI (Torazo, Tamizo kaj Yazo) estis “hereoj, kiuj asistis al SUN Zhongshan kaj dediĉis sin al la revolucio”, kaj intimaj fratoj de SUN Zhongshan. SUN iam diris: “Estas la fratoj Miyazaki, kiuj oferis sin por la revolucio.” MIYAZAKI Tamizo estis ankaŭ unu el kvar japanoj, kiuj ĉeestis ĉe la lasta horo de SUN Zhongshan.

Primtempo alportis min al la hejmo de Yasumura, kaj, adiaŭinte al la mastroj, venis siahejmen kun siaj edzino kaj gefiloj. Post vespermanĝo, Midori diris al mi, ke Hashi telefaksis mesaĝon, ke morgaŭ tajfuno surteriĝos al la insulo Kyushu, kaj ke li rekomendis, ke ni pretu kontraŭpluvilon kaj manĝaĵon --- ĉar morgaŭ ni forflugos al Jokohamo. Mi ordigis la envalizajn objektojn, kiam Midori eniris kun du grandaj plastaj toloj --- unu por kovri la korpon kaj la alia por envolvi la valizon --- kaj eĉ kun ok tinoj da tujmanĝeblaj nudeloj por mi!

Tempo fluas rapide. Mi ĉiam restas en hastado. Morgaŭ mi devos fari adiaŭon al Arao, la aminda loko, la aminda hejmo!