Photos, videos and docs of Hans-Georg Kaiser, with the keywords: "Heine"

Heine-epitafo

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Mon, 28 Jun 2010 05:48:54 +0000

el Vikipedio

Gratulon al la Internacia Tago de'l' Ino!

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Thu, 20 Mar 2008 11:55:41 +0000

fotis Cezar

Heinrich Heine

Kun obstin' tra l' anim'
iras tintilado.
Sonu, kanto kun inklin'
monden en beato.

Iru son' ĝis la dom',
kie floroj ludas.
Se jen kreskas roz' en fon',
diru: Mi salutas!

tradukis Cezar

Heinrich Heine

Leise zieht durch mein Gemüt
liebliches Geläute.
Klinge, kleines Frühlingslied,
kling hinaus ins Weite.

Kling hinaus, bis an das Haus,
wo die Blumen sprießen,
wenn du eine Rose schaust,
sag, ich lass sie grüßen.

PS: Senpene mi estus povinta komenci la poemtradukon tiel: "Kun sublim' tra l' anim'"... sed mi ne faris tiel, ĉar la rimoj ne estu puraj, ĉar ja ankaŭ la rimoj en la originalo de Heinrich Heine ne estas puraj. Certe tio estis lia precipa intenco.

La poemo estas kvazaŭ modelkazo por tute nepura kaj tamen tre bela poemo. Laŭ mia opinio la filozofie eltrovema poeto volis pruvi, ke malpuraj rimoj ne nepre devas esti malpli taŭgaj ol puraj. Tiun opinion havis ankaŭ Kaloĉaj.

La E-poezio estus mizere malriĉa, se ĝi limiĝus je puraj rimoj. Eĉ la plej laŭta tintilado per puraj rimoj ne povas kaŝi la konatan veron, ke la homoj ludas sur tre diversaj muzikiloj, kaj sekve ankaŭ eksperimentas pri tre diversaj rimeblecoj. Cetere, en kantoj la eksperimentemo rilate al malpuraj rimoj estas multe pli granda ol en tielnomataj klasikaj poemoj. Je la unua rigardo tio estas perpleksiga, sed muzikistoj ja pli konscias pri tio ol aliaj, ke la muziko ne devas konsisti nur el harmonioj, tio estus terure enuiga. La homara emo dialektike rafini kion ajn, montriĝas ankaŭ en la liriko. (Cezar)

http://www.cezarpoemtradukoj.cezarpoezio.de/292.html

Rivereto Ilse en la Harc-montaro, Germanio

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Wed, 04 Feb 2009 08:41:42 +0000

Hans-Georg Kaiser has posted:

Heinrich Heine

Ilzo

1.

Mi estas princino Ilzo,
La Ilzenŝtejna reĝino;
Envenu en mian kastelon,
Ni ĝuos feliĉon sen fino.

2.

Mi vian kapon freŝigos
Per mia ondo serena,
Vi vian doloron forgesos,
Junulo tro zorgoplena.

3.

En miaj blankaj brakoj,
Ĉe mia brusto la varma,
Trankvile vi kuŝos kaj revos
Pri bildo fabela kaj ĉarma.

4.

Mi kisos vin kaj karesos,
Kiele mi iam karesis
La imperiestron Henrikon,
Lin, kiu vivi jam ĉesis.

5.

Jam la mortintoj ne vivas,
Nur la vivantoj restas,
Kaj mi estas bela kaj freŝa,
Kaj amo en kor' mia estas.

6.

En mia kristala kastelo
Muziko sonas kaj bruas,
Kun fraŭloj dancas fraŭlinoj,
Senhalte festas kaj ĝuas.

7.

Kaj tintas spronoj la feraj,
Trenaĵoj silkaj sin ŝovas,
La gnomoj laŭte tamburas,
Fervore la kornon blovas.

8.

Sed kiel la imperiestro
Vi estos en mia reto;
Al li la orelojn mi kovris
Ĉe l' sono de l' granda trumpeto.

Trad. L. L. Zamenhof

trovita de Cezar en Wilhelm Fricke, Universala legolibro, E-o-eldonejo Ellersiek & Borel S.k.l.r., Berlino 1922

Rivereto Ilse en la Harc-montaro, Germanio
Rivereto Ilse en la Harc-monta…

Heinrich Heine

Die Ilse

Ich bin die Prinzessin Ilse,
Und wohne im Ilsenstein;
Komm mit nach meinem Schlosse,
Wir wollen selig sein.

Dein Haupt will ich benetzen
Mit meiner klaren Well',
Du sollst diene Schmerzen vergessen,
Du sorgenkranker Gesell!

In meinen weißen Armen,
An meiner weißen Brust,
Da sollst du liegen und träumen
Von alter Märchenlust.

Ich will dich küssen und herzen,
Wie ich geherzt und geküßt
Den lieben Kaiser Heinrich,
Der nun gestorben ist.

Es bleiben tot die Toten,
Und nur der Lebendige lebt;
Und ich bin schön und blühend,
Mein lachendes Herze bebt.

Komm in mein Schloss herunter,
In mein kristallenes Schloss,.
Dort tanzen die Fräulein und Ritter,
Es jubelt der Knappentross.

Es rauschen die seidenen Schleppen,
Es klirren die Eisensporn,
Die Zwerge trompeten und pauken
Und fiedeln und blasen das Horn.

Doch dich soll mein Arm umschlingen,
Wie er Kaiser Heinrich umschlang; -
Ich hielt ihm zu die Ohren,
Wenn die Trompet' erklang.

PS: Poemtradukoj de Zamenhof

Heine: Sie saßen und tranken am Teetisch

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Sun, 21 Mar 2010 14:21:12 +0000

Hans-Georg Kaiser has posted:

el Vikipedio

Heinrich Heine

La rondo sidante tetable...

La rondo sidante tetable
parolis pri l' am' kun prudent',
la viroj science afable,
la damoj subtile kun sent'.

La amon deziras platona
la magra kortegist'.
Post: "Ha!" la edzino moksona
ridetas nur kun persist'.

Fraŭlinon pastro instruas:
"Ĉe am' ne estu krudec',
ĉar tio la sanon detruas."
Ŝi lispas: "Ho, jes?" kun dec'.

Grafino diras kun veo:
"Pasio estas la am'."
Ŝi donas tason kun teo
al la baron' post deklam'.

Ĉe l' tablo loko plu solas.
Jen mankas nur vi, amatin',
vi tiel bele parolas
pri via amo kaj vin.

tradukis Cezar

proponita al Kontakto

Heinrich Heine

Sie saßen und tranken am Teetisch,
Und sprachen von Liebe viel.
Die Herren, die waren ästhetisch,
Die Damen von zartem Gefühl.

"Die Liebe muss sein platonisch",
Der dürre Hofrat sprach.
Die Hofrätin lächelt ironisch,
Und dennoch seufzet sie: "Ach!"

Der Domherr öffnet den Mund weit:
"Die Liebe sei nicht zu roh,
Sie schadet sonst der Gesundheit."
Das Fräulein lispelt: "Wieso?"

Die Gräfin spricht wehmütig:
"Die Liebe ist eine Passion!"
Und präsentieret gütig,
Die Tasse dem Herrn Baron.

Am Tische war noch ein Plätzchen,
Mein Liebchen, da hast du gefehlt.
Du hättest so hübsch, mein Schätzchen,
Von deiner Liebe erzählt.

(Aus dem bb-Heft "Es haben viele Dichter gesungen)

PS: http://www.cezarpoemtradukoj.cezarpoezio.de/288.html

Luno

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Sun, 10 Jan 2010 18:43:55 +0000

Hans-Georg Kaiser has posted:

el Vikipedio

Henrik Heine

Amata, ni sidis kune

Amata, ni sidis jen kune,
kvietis ĉe l' boat'.
Ni nokte remis ĉelume
sur vasta akvostrat'.

Fantominsulo la bela
sublune dormis en tranc'.
Jen kanto kara, hela,
moviĝis nebula danc'.

Jam sonis eĉ pli kare,
plaŭdetis jen kaj jen.
Ni preterdrivis surmare
en trist' de l' mar' sen ben'.

tradukis Cezar

PS: Heine, prononcu: Hajne

Heinrich Heine

Mein Liebchen, wir saßen beisammen

Mein Liebchen, wir saßen beisammen,
Traulich im leichten Kahn.
Die Nacht war still, und wir schwammen
Auf weiter Wasserbahn.

Die Geisterinsel, die schöne,
Lag dämmrig im Mondenglanz;
Dort klangen liebe Töne,
Und wogte der Nebeltanz.

Dort klang es lieb und lieber,
Und wogt' es hin und her;
Wir aber schwammen vorüber,
Trostlos auf weitem Meer.

http://www.cezarpoemtradukoj.cezarpoezio.de/286.html

geo

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Mon, 20 Jul 2009 12:01:19 +0000

Hans-Georg Kaiser has posted:

fotis Cezar

Heinrich Heine

Junulo amas inon

Junulo amas inon.
Elektis alian la dam'.
Sed tiu amas alian;
Edziĝis al ŝi jam pro am'.

La dam' kolere edziniĝas
Al iu sen plezur',
Unuan trafitan survoje.
Li poste suferos nur.

Jen ege malnova rakonto,
Sed nova ĝis ĉi hor'.
Al kiu ĝi okazas,
Rompiĝas plu la kor'.

tradukis Donjo & Cezar

Heinrich Heine

Ein Jüngling liebt ein Mädchen

Ein Jüngling liebt ein Mädchen,
Die hat einen andern erwählt;
Der andre liebt eine andre,
Und hat sich mit dieser vermählt.

Das Mädchen heiratet aus Ärger
Den ersten besten Mann,
Der ihr in den Weg gelaufen;
Der Jüngling ist übel dran.

Es ist eine alte Geschichte,
Doch bleibt sie immer neu;
Und wem sie just passieret,
Dem bricht das Herz entzwei.

Heinrich Heine: Fragen

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Wed, 04 Feb 2009 08:52:40 +0000

Hans-Georg Kaiser has posted:

Heine-pentraĵo

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Mon, 09 Feb 2009 10:34:03 +0000

Hans-Georg Kaiser has posted:

https://www.ipernity.com/blog/cezar/142129
Gaston Waringhien: Heine kaj la Amo

Heinrich Heine

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Tue, 03 Feb 2009 18:51:42 +0000

Hans-Georg Kaiser has posted:

el Google

Amproponanto

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Wed, 04 Feb 2009 14:49:01 +0000

Hans-Georg Kaiser has posted:

desegnis Cezar

Lorelaj

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Fri, 24 Jul 2009 07:03:55 +0000

Hans-Georg Kaiser has posted:

Heinrich Heine

Lorelaj

Min kaptas malgajo de l' koro,
pro kio tiu trist'?
Fabel' el antikva foro
ne lasas de mi kun persist'.

Aere fridetas, trankvilas,
malhelas jam la Rejn'.
La monto surpinte brilas
vespere en suna scen'.

Tre ĉarma feino sidas
jen supre por ador';
la ora ornamo ridas;
ŝi kombas harojn el or'.

Ŝi kombas per ora kombilo
kaj kantas kun pasi';
mirigas min la elbrilo
kaj forto de l' melodi'.

Ŝipisto ŝipeton gvidas.
Lin kaptas ve' pro ekzalt'.
Li ja la rifojn ne vidas',
li vidas nur supren sen halt'.

Mi pensas, ke ondoj tiras
la ŝipon funden de l' Rejn';
kaj tio de l' kant' eliras
de Lorelaj-siren'.

tradukis Cezar

Loreley Vikipedio, 1900
Loreley Vikipedio, 1900

Heinrich Heine

Lorelei

Ich weiß nicht, was soll es bedeuten,
dass ich so traurig bin;
ein Märchen aus alten Zeiten,
das kommt mir nicht aus dem Sinn.

Die Luft ist kühl, und es dunkelt,
und ruhig fließt der Rhein;
der Gipfel des Berges funkelt
im Abendsonnenschein.

Die schönste Jungfrau sitzet
dort oben wunderbar;
ihr goldnes Geschmeide blitzet,
sie kämmt ihr goldenes Haar.

Sie kämmt es mit goldenem Kamme
und singt ein Lied dabei;
das hat eine wundersame,
gewaltige Melodei.

Den Schiffer im kleinen Schiffe
ergreift es mit wildem Weh.
Er schaut nicht die Felsenriffe,
er schaut nur hinauf in die Höh.

Ich glaube, die Wellen verschlingen
am Ende Schiffer und Kahn;
und das hat mit ihrem Singen
die Lorelei getan.

Lorelaj ĉe la Rejno, Vikipedio, elde Spitznack
Lorelaj ĉe la Rejno, Vikipedio…

PS: http://www.cezarpoemtradukoj.cezarpoezio.de/291.html

Lorelaj ĉe la Rejno, Vikipedio, el de Spitznack

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Thu, 05 Feb 2009 14:56:19 +0000

Hans-Georg Kaiser has posted:

www.ipernity.com/blog/cezar/127227

Loreley 1900 (vikipedo)

nobody@ipernity.com (Hans-Georg Kaiser) — Thu, 05 Feb 2009 14:56:23 +0000

Hans-Georg Kaiser has posted: